پيش بيني باورهاي محدود كننده انتخاب همسر بر اساس طرحواره هاي ناسازگار اوليه در دختران مجرد

هدف از اين پژوهش بررسي پيش بيني باورهاي محدود كننده انتخاب همسر بر اساس طرحواره هاي ناسازگار اوليه در دختران مجرد بود. طرح پژوهش، كّمي و از نوع همبستگي بود. جامعه آماري اين پژوهش كليه دختران مجرد مشغول به تحصيل در دانشگاه هاي شهر اصفهان در سال تحصيلي 1401-1400 بودند. به اين منظور تعداد 400 نفر از اين افراد با استفاده از فرمول كوكران و به روش نمونه‏گيري در دسترس انتخاب خواهند شد و به پرسشنامه نگرش‏هاي مربوط به انتخاب همسر(ARMSS) كاب و همكاران(2003) و فرم كوتاه پرسشنامه طرحواره يانگ نسخه سوم(YSQ-S3) يانگ(2005) پاسخ دادند. داده‏هاي جمع آوري شده با استفاده از ضريب همبستگي پيرسون و تحليل رگرسيون چندمتغيره تحليل شد. نتايج نشان داد كه بين طرحواره هاي ناسازگار اوليه با باورهاي محدود كننده انتخاب همسر رابطه مثبت و معنادار وجود دارد (01/0 P). نتايج تحليل رگرسيون چندگانه نيز آشكار كرد كه 7/75 درصد واريانس باورهاي محدود كننده انتخاب همسر به ‌وسيله طرحواره هاي ناسازگار اوليه ‏تبيين مي‏شود. يافته‏هاي اين پژوهش نشان مي دهد كه طرحواره هاي ناسازگار اوليه نقش مهمي در پيش بيني باورهاي محدود كننده انتخاب همسر دختران مجرد دارند.