بررسي عوامل جامعه شناختي موثر در شكل گيري سازمان هاي مجازي در جوامع اطلاعاتي

دارا بودن سرعت عمل در انجام فعاليتهاي سازماني، شايد مهمترين ثروت در هزاره سوم و عصر جديد موسوم به عصر اطلاعات در جوامع اطلاعاتي باشد. براي كا ستن زمان پاسخگويي و بهبود انعطاف پذيري، بايد شكل كاملاً جديدي از سازمان در جامعه اطلاعاتي به وجود آيد . سازمان هاي مجازي كه امروزه با سرعت بالايي در حال شكل گيري هستند ، مي توانند پاسخي به اين نيازهاي جديد باشند. تحولات الكترونيكي به طرق مختلف روش هاي كسب و كار را تغيير داده است ، ساختارهاي سازماني سنتي ، ديگر نمي تواند با اين تحولات سازگار باشند. سرعت روز افزون جهاني سازي و تغييرات شديد ، نيازمندي به ساختار جديدي از كسب و كار را كه بتواند اين شرايط را به بهترين وجه به كار گيرد ، حياتي ساخته است . محيط جديد كسب و كار نيازمند سازگاري مداوم و واكنش هاي فوري است. سرعت هم اكنون يك مزيت رقابتي محسوب مي شود و در نتيجه مدل هاي قديمي و كلاسيك كسب و كار رنگ خواهند باخت. بدون شك يكي از زمينه هاي پر چالش مديريت ، بستر سازي به منظور رفع مشكلات و موانع رشد سازمانها مي باشد. عمدتاً بناي ساختار اوليه سازمان ها به گونه اي است كه تغيير بنيادي به منظور تسهيل در روند رشد آنها مستلزم صرف هزينه ها و زمان قابل توجه مي باشد . علت اين امر فرض اوليه عدم لزوم تغيير ساختار سازمان در بدو شكل گيري بنيان هاي سازمان مي باشد. حال آنكه دلايل متعدد از جمله تغيير نگرش ها و دگرگوني رفتار و روابط درون سازماني ، تغيير مداوم بسترهاي اطلاعاتي و افزايش روز افزون حجم اطلاعاتي ، طراحي ساختار هاي پوياي سازماني را ضروري مي نمايد. از اين رو در اين مقاله سعي شده است كه به سازمان هاي مجازي از منظر ساختار سازماني و به ويژه ابعاد محتوايي و جامعه شناختي آن نگريسته شود و راه كارهايي جهت استفاده از فرصت ها ، چگونگي به كار گيري سازوكارهاي جديد در حل بحران ها ، بكارگيري شيوه اي نوين مديريت و راه حل هايي جهت مقابله با مشكلات و مسايل مطرح گردد.