ارزيابي تغييرات رطوبت خاك با سنجش از دور در جنوب شرق اهواز

رطوبت خاك پارامتري كليدي در تعيين حد آستانه فرسايش بادي محسوب و مي توان عنوان داشت كه برآورد آن با تكيه بر روش هاي سنجش از دوري در مقياس هاي بزرگ حائز اهميت است. پژوهش به منظور ارزيابي تغييرات رطوبت لايه رويين خاك به عنوان يكي از مهمترين عوامل ايجاد گرد و غبار با استفاده از تصاوير ماهواره اي لندست8 و در دوره بحراني پنج ماهه (از بهمن 97 تا خرداد 98) پرداخته است. پس از نمونه برداري ميداني ماهانه با استفاده از دستگاه سنجش رطوبت TDR، تصاوير ماهواره اي براي تعيين شاخص NDMI يا رطوبت لايه رويين خاك و به كارگيري باندهاي 5 و 6 ماهواره لندست8 و در ادامه با ادغام آن با باند 8 يا پانكروماتيك نقشه رطوبت خاك براي هرماه بدست آمد. نتايج نشان داد، همبستگي پيرسون مثبت با ضريب تبيين بالاي 51/0، ميان شاخص NDMI باند اصلي و NDMI باند حاصل از ادغام برآورد شد كه در سطح 5 درصد معني‌داري بوده است. همچنين براي هرماه مدل شاخص رطوبت براي داده-هاي حاصل از باند اصلي و باند حاصل از ادغام تعيين شد كه همبستگي بين داده‌هاي حاصل از نقشه‌هاي به دست آمده و رطوبت لايه رويين اندازه‌گيري شده نشان داد كه بيشترين همبستگي مربوط به داده‌هاي فروردين ماه با 54/0و كمترين مربوط به بهمن‌ماه با 41/0مي باشد. بر اين اساس بيشترين ميزان ميانگين رطوبت در بهمن ماه(02/15) و كمترين آن در خرداد ماه (36/2) گوياي كاهش و تغييرات رطوبت لايه رويين مي باشد. نتيجه گيري شد، قابليت تصاوير ماهواره اي لندست8 در برآورد رطوبت لايه رويين مناسب و قابل قبول مي باشد.