مدل مسيريابي وسايل نقليه ناهمگن با مسيرهاي باز جهت توزيع خودرو به نمايندگي‌هاي فروش (مطالعه موردي شركت ايران‌خودرو )

امروزه نقش حمل و نقل از ديدگاه افزايش بهره‌وري و توليد ناخالص ملي بعنوان يكي از الزامات در نيل به توسعه پايدار بر كسي پوشيده نيست. اين پژوهش در جهت بررسي و حل يكي از مسائل كليدي موجود در مباحث حمل و نقل لجستيك توزيع خودرو با عنوان مسيريابي خودروبرها و با در نظر گرفتن مسيرهاي باز، تحويل انشعابي و ناوگان ناهمگن مي‌باشد. اين مسئله حالت خاصي از مسيريابي وسايل نقليه محسوب مي‌شود كه در هر بار سفر، وسايل نقليه پس از ملاقات و سرويس‌دهي به تقاضاهاي مشتريان ديگر لازم نيست به پاركينگ مركزي باز گردند. اين فرض كه بتوان تقاضاي هر مشتري را توسط بيش از يك وسيله نقليه تامين كرد، در مسئله لحاظ شده است. مسئله بر اساس شرايط و محدوديت‌هاي توزيع خودرو توسط خودروبرها در گروه صنعتي ايران‌خودرو طراحي شده است. كمينه‌كردن كل هزينه‌هاي حمل از كارخانه توليدكننده تا تحويل به نمايندگي‌ها و همچنين جرايم استفاده از ظرفيت خالي ناوگان حمل از اهداف اصلي مدل رياضي مي‌باشد. مسئله مورد مطالعه تركيبي از سه مسئله مسيريابي وسايل نقليه باز، تحويل انشعابي و ناوگان ناهمگن (OVRPHFSD)مي‌باشد. علاوه بر اعتبارسنجي مدل پيشنهادي از آن براي حل توزيع خودرو در يك بازه زماني مشخص در گروه صنعتي ايران‌خودرو استفاده شده است. نتايج حل مسئله در نرم‌افزار گمز بيانگر بهبود قابل‌توجه در هزينه‌هاي توزيع خودرو در بزرگترين خودروساز خاورميانه مي‌باشد.