مباني روان‌شناختي و ضرورت‌هاي اجتماعي فرزندآوري و فرزندپروري با نگاه الگوي اسلامي ايراني پيشرفت

فرزند هبه‌اي از خالق زوج‌آفرين است، فرزندآوري الزامي نيست، اما، فرزندپروري ضرورت اجتناب‌ناپذير است. فرزندآوري نه مايه تفاخر است و نه بهانه برتري‌طلبي، اما فرزندپروري و فراهم كردن بايسته‌ترين بستر براي رشد و شكوفايي شخصيت فرزند رسالت خطير و تلاش ارزشمند و ماندگار است. همه ما دوست داريم فرزند يا فرزنداني سالم، هوشمند، عاقل، خلاق، پرنشاط و صالح داشته باشيم. فرزندان عاقل و صالح از بارزترين نعمت‌هاي هستي است. فرزند ، زيباترين و بايسته‌ترين حلقه وصل نسل‌ها است، نسل پويا و جمعيت سالم و هوشمند و توانا سرمايه بي‌بديل هر جامعه و از شاخص‌هاي اقتدار ملي است. خانواده دو ركن اساسي دارد، زن/مادر و شوهر/پدر، خانواده به مثابه باغ پرطراوتي است كه در آن زن/مادر باغبان دل‌آرام و آرامش‌بخش است و شوهر/پدر، سنگربان خانواده، امنيت‌آفرين اين باغ و حمايتگر هميشه باغبان زندگي (همسر) است، و بايد باشد! و فرزندان- اگر باشند- گل‌ها و ميوه‌هاي اين باغ هستند، خانواده بوستان آرامش و دانشگاه فرزندپروري در قامت و شاكله عروس/داماد دل آرام و آرامشگر است. مطلوب‌ترين موقعيت فرزندآوري زماني است كه زن و شوهر از بيشترين آمادگي شناختي و رواني، بالاترين رضامندي زوجيت و از سلامت و آمادگي زيستي فوق‌العاده‌اي برخوردار باشند، در اين مهم، سن زيستي و رواني و نشاط معنوي همسران، به ويژه خانم‌ها، مهم‌تر از سن شناسنامه‌اي ايشان است. شايسته و بايسته است، زمان انعقاد نطفه، آغاز رويش جوانه وجود فرزند هنگامه بهار باشد، به گونه‌اي كه بيشترين روزهاي سه ماهه دوم بارداري مادر در فصل تابستان واقع شود، جنين در سه ماهه دوم حيات قبل از تولد خود، به دليل كنش‌هاي ذهني و فعاليت‌هاي حركتي انرژي زيادي مصرف مي‌كند و به طور فوق‌العاده‌اي به اكسيژن پاك نياز دارد و ايام تابستان بهترين زمان در تحقق اين نياز حياتي است. بدون ترديد، نشاط معنوي همسران، احساس زيباي عرفاني، دعا و نيايش ايشان قبل از انعقاد نطفه در سلامت و پويايي جوانه وجود فرزند مؤثر مي‌باشد. براي تحقق بخشيدن به رسالت خطير فرزندپروري، بايسته مطلوب و نگاه عقلاني آن است كه فرزندانمان را براي فردا آماده كنيم. شايسته آن است كه كودك و نوجوان امروزمان را براي حسن ايفاي اصلي‌ترين، خطيرترين، سرنوشت‌سازترين نقش و جايگاه فرداي آنان آماده كنيم. همين است كه علي عليه السلام مي‌فرمايند: فرزندان خود را براي تحقق خواسته‌هاي امروزتان الزام نكنيد، آنان متعلق به زماني غير از زمان شما هستند . فرزندانتان را براي موقعيت‌ها، نقش‌ها و رسالت‌هاي فرداي آنان آماده كنيد. يادمان باشد، فرزندانمان چند صباحي بيشتر با هم نخواهند بود، ما فرزندانمان را دوست داريم، آنها نيز ما را دوست دارند. ولي براي هميشه متعلق به ما نخواهند بود. يادمان باشد، فرزندان ما، براي حيات فرداي خود انديشه ديگري دارند، پس بايسته است به فرزندان خود كمك كنيم تا براي ايستادن در جايگاه‌هاي آينده‌شان آماده شوند. در اين مهم يقيناً مهم‌ترين، خطيرترين، آرامش‌بخش‌ترين، سرنوشت‌سازترين، جايگاه فرداي فرزندانمان، حسن ايفاي نقش و رسالت همسري و پدري/ مادري است. بهتر آن است كه براي آفرينش يك بستر مطلوب‌تر بيتي براي فرزندان خردسال، نوجوان، خانه امان را به مدرسه و دانشگاه عروس/ داماد، همسر پروري تبديل كنيم. يادمان باشد كه خالق زوج‌آفرين همه مخلوقات خود را با قابليت زوجيت مي‌آفريند. در اين دانشگاه فراگيران كنجكاو فرزندان هستند و مربيان و استادان پر صلابت، پدرها و مادرهاي فهيم مي‌باشند. بهترين و اثربخش‌ترين يادگيري‌ها، يادگيري مشاهده‌اي، مستقيم و غيرمستقيم است.