الگوي توسعه پايدار شهري با تأكيد بر شهر الكترونيك

شهر الكترونيك پاسخي است به مشكلاتي از قبيل؛ افزايش شتابان جمعيت شهري و رشد فيزيكي نابسامان شهرها، بروز نيازهاي متنوع شهروندان و ... كه در چند دهه اخير در شهرهاي جهان بروز كرده است. روند شهر و شهرنشيني در ايران گوياي اين واقعيت تلخ است كه معضلات مذكور در نظام شهري ايران كاملاً به چشم مي‌خورد و چشم‌انداز آينده نيز نگران كننده است. بنابراين مديران و مسئولان شهري براي فائق آمدن بر اين مشكلات ناگزيرند كه از مدل شهر الكترونيك نيز بهره گيرند؛ چرا كه بسياري از مشكلات شهري ايران با مزايايي كه در شهرهاي الكترونيك وجود دارد، مرتفع مي‌شود يا حداقل كاهش پيدا مي‌كند. در اين پژوهش كه با روش توصيفي- تحليلي انجام گرفته است، در صدد بررسي و تحليل مقتضيات نظام شهري ايران در راستاي قابليت اجرايي اين مدل شهري براي پاسخگويي به معضلات موجود برآمده‌ايم.