تنقيح فراحقوقي روابط «بيانيه گام دوم انقلاب اسلامي» با «سند الگوي اسلامي ايرانيِ پيشرفت» و «سند چشم‌انداز 1404»

درك جامع از تجارب كشور در چهار دهه پس از انقلاب اسلامي، در توالي اسنادبالادستيِ گفتمان‌ساز از جمله «چشم‌انداز بيست‌ساله 1404»، «سند الگوي اسلامي ايرانيِ پيشرفت» و «بيانيه گام دوم انقلاب اسلامي» مي‌تواند در تدوين هر چه بهتر الگوي پيشرفت دانش زاييِ ديني نقش بسزايي ايفا كند. اكنون در آستانه‌ي انتهاي چشم‌انداز بيست ساله، پس از گذشت پانزده سال از آن، «سند» و «بيانيه» مي‌توانند تعامل هدفمندي در تعميق و تحكيم آموزه‌هاي راهبرديِ مقرر در «چشم‌انداز» بر سازند. بازتوليد پوياي هنجارهاي گفتمان‌ساز براي نوزايي راهبرد الگوي اسلامي- ايراني پيشرفت و اتقان و تشييد نحوه مديريت توليد علوم بومي (اسلامي- ايراني)، اين بنيان نظري را به دست مي‌دهد كه بايد شرايط و موانع تعامل «بيانيه» و «سند الگوي اسلامي- ايراني» و «سند چشم‌انداز» را هم رصد و هم آينده‌پژوهي كرد تا قسمتِ اسناد راهبردي در منظومه قسمت‌هاي مورد نياز در سازه تحول علوم انساني، تدارك شود. بايسته‌سنجي براي غنابخشي به علوم انساني در ايران به منظور كاهش آزردگي علوم انساني از مصائب پيروي از مدرنيته‌ي اومانيست، مقاله را بر اين فرض استوار ساخته كه تشتت‌هاي تفسيري در ادراك روابط سه سند بالادستي پيش گفته، از جمله موانع بومي‌سازي علوم انساني كشور است. پس از نقد كژتابي‌هاي شناختي- حقوقي در ادراك روابط مفهومي و ساختاري سه سند مذكور كه موجب تشتت در رهيافت گزيني براي اصلاح مسير تحول علوم انساني شده، اين نوشتار به تنقيح روابط اين سه منبع هنجارساز- نه صرفاً يك تنقيح حقوقيِ شكلي بر مقررات- پرداخته و راهكارهايي جهت ايضاح و تنوير روابط آن سه، طرح مي‌كند.