بايدها و نبايدها در فرآيند برنامه‌ريزي و اجراي طرح‌هاي توسعه محلي و توان افزايي

ضعف و ناكارآمدي نظام برنامه‌ريزي سبب بروز بسياري از مشكلات مبتلابه كشور شده است به خصوص به دليل غلبه نظام برنامه‌ريزي بالا به پايين و بخشي‌نگر كه مبتني بر اعتبارات نفتي است و توجه كمي به نقش و درخواست خود مردم و همچنين نهادهاي مدني و شركاي توسعه دارد. براي تحقق توسعه محلي پايدار، همه جانبه و متوازن ضرورت دارد كه ظرفيت‌سازي و توان‌افزايي در همه ابعاد صورت پذيرد. علاوه بر رعايت سنت‌هاي الهي حاكم بر خلقت و طبيعت و نيز ضرورت توجه به شرايط فرهنگي، اجتماعي و اقتصادي هر جامعه، نكات اصولي در تحقق توسعه محلي عبارتند از: - لزوم توان‌افزايي (توانمندسازي) مسئولان شهرستاني و جوامع محلي در همه ابعاد انگيزشي، روان‌شناختي، اجتماعي، فرهنگي، اقتصادي، محيط‌زيستي و نهادي (نظير ايجاد تشكل‌هاي مردم‌نهاد توانمند و كارآمد). - لزوم توجه به جامعه هدف به شكل فرد ، خانواده ، گروه و تشكلي از جامعه محلي (Community) در طراحي برنامه‌هاي ظرفيت‌سازي، توان افزايي و توانمندسازي. - لزوم توجه به برنامه ريزي دوسويه و مشاركت فعال مردم محلي در تمام فرآيند توسعه محلي. - تلاش در راستاي ياد دادن روش حل مسئله به مردم به جاي حل مشكلات آنها به كمك نيروهاي بيروني. - حتي‌الامكان اجتناب از رويكردهاي مساعدتي و اعانه‌اي صرف. انتظار مي‌رود كه با حسن تدبير مسئولان امر و با رعايت اصول و موارد مندرج در اين يادداشت و با تلاش و همكاري موثر همه دست اندركاران كليدي ذي‌ربط (در سطوح مختلف ملي، استاني، شهرستاني و ...) به خصوص مراكز علمي و پژوهشي، رسانه‌ها، نهادهاي مدني، تشكل‌هاي مردم‌نهاد، بخش خصوصي و ... بستري فراهم شود، براي ورود جدي، اصولي و تاثيرگذار در عرصه محروميت‌زدايي، فقرزدايي و توانمندسازي جوامع محلي.