پتروگرافي و ژئوشيمي سنگهاي آذرين دركانسارآنتيموان حيدرآباد و سفيدابه

كانسار آنتيموان حيدرآباد و سفيدآبه در 280كيلومتري شمال غرب زاهدان در حاشيه غربي ناحيه اي موسوم به پهنه جوش خوردة سيستان قرار دارد. مهمترين واحدهاي سنگي اين منطقه، مجموعه هاي افيوليتي كرتاسه، نهشته هاي سيليسي كلاستيك ائوسن، سنگهاي آذرين نفوذي و خروجي اليگو-ميوسن و نهشته هاي كواترنري مي‌باشند. در اين نوشتار هدف، بررسي سنگ شناسي و ژئوشيمي سنگهاي آذرين و نقش آنها در كانيزايي آنتيموان است. سنگهاي آذرين در محدوده ي منطقه به صورت دايك، استوك و روانه ديده مي شوند. داراي تركيب سنگ شناختي ديوريت، گرانوديوريت، داسيت، آندزيت و تراكي آندزيت هستند. اين سنگها از كاني هاي پلاژيوكلاز، كوارتز، هورنبلند و به مقدار كم بيوتيت تشكيل شده اند و داراي بافت غالب پورفيري هستند. سنگهاي آذرين به لحاظ زمين شيمي از عناصر روبيديوم، استرانسيوم، باريم غني و از عناصر نيكل و كبالت تهي شده اند. همچنين آنها از عناصر كمياب سبك (LREE) نسبت به عناصر كمياب سنگين(HREE ) نسبت به مرجع كندريت غني شدگي نشان مي دهند. به نظر سنگهاي آذرين به عنوان موتور حرارتي در كانه زايي آنتيموان در منطقه عمل نموده و گسل ها شرايط مناسب براي نهشت اين سيالات را فراهم كرده اند.