پتروگرافي سنگ‌هاي گابرو-ديوريتي منطقه پيرسراب (جنوب‌ سنقر)

توده گابرو- ديوريت منطقه عزيزآباد– پيرسراب با وسعت حدود 8 كيلومترمربع رخنمون دارد و داراي تركيب سنگ‌شناسي متفاوتي شامل مونزوسينيت- مونزونيت، ديوريت، مونزوديوريت- مونزوگابرو و گابرو است. بخش‌هاي مونزوسينيت- مونزونيت داراي بافت گرانولار بوده و كاني‌هاي متشكله آ‌ن‌ها عبارتند ‌از پلاژيوكلاز، فلدسپات آلكالن و آمفيبول. بافت بخش‌هاي مونزوديوريتي تا مونزوگابرو، گرانولار و كاني‌هاي آن‌ها شامل: 1- پلاژيوكلاز با تركيب بيشتر كلسيك، 2- پيروكسن كه گاهي اوراليتيزه شده، 3- فلدسپات آلكالن به همراه كاني‌هاي سرسيت، ترموليت، آكتينوليت، اسفن و اكسيدهاي آهن هستند. بخش‌هاي گابرويي نيز داراي بافت گرانولار مي‌باشد و درشت دانه و از پلاژيوكلاز (حدود 55% ) كه بخشي از آنها به شدت به دگرسان شده اند و پيروكسن كه در حاشيه اوراليتيزه شده اند تشكيل شده است.