پتروگرافي و ژئوشيمي دايك هاي شرق كوه جانجا، شمال زاهدان

دايك­هاي جانجا در200 كيلومتري شمال زاهدان، و از نظر زمين­شناسي در پهنه زمين درز سيستان واقع شده است. در اين منطقه واحدهاي سنگي غالبا شامل سنگ­هاي رسوبي و آذرين مي­شوند­. سنگ‌هاي آذرين بيشتر به صورت استوك و دايك برونزد دارند. در اين نوشتار سنگ شناسي و خصوصيات ژئوشيميايي دايك­هاي موجود در منطقه جانجا هدف مطالعه مي­باشد. اين دايك­ها از لحاظ سنگ شناسي به طور غالب تركيب ديوريت و گرانوديوريت دارند. بافت­هاي اين سنگ­ها پورفيري، هيالوپورفيري و گرانولار است. كاني­هاي اصلي اين سنگ­ها پلاژيوكلاز، هورنبلند، بيوتيت، كمتر پيروكسن و كوارتز و كاني­هاي فرعي آنها آپاتيت، اسفن و مگنتيت مي­باشد. اين دايك­ها اغلب داراي روند شمال غرب- جنوب شرق و كمتر داراي روند شرقي - غربي هستند. سنگ ميزبان آنها نهشته­ هاي سيليسي كلاستيك مي‌باشد. بررسي­هاي ژئوشيميايي برروي اين دايك­ها نشان مي­دهد كه آنها از نظر سري ماگمايي جزء سري كالك­آلكالن هستند. الگوي تغييرات عناصر جزئي و كمياب خاكي كه به ترتيب نسبت به مورب و كندريت به هنجار شده­اند، نشان مي­دهد كه مقاديرLREE و LILE به ترتيب از مقادير HREE و HESE به مراتب بيشتر است. مقادير بالاتر LREE و LILE به ترتيب در مقايسه با مقادير HREE و HESE، وجود آنومالي منفي در عناصرZr ، Ti ، Pو آنومالي مثبت در عناصرK, Rb ,Sr حاكي از شكل­گيري نمونه­ هاي مورد مطالعه در محيطي مرتبط با فرورانش است.