مروري بر روش هاي زمانبندي وظايف در رايانش ابري

review of scheduling tasks in cloud computing

با پيشرفت تكنولوژي و زمان، مردم همواره به دنبال حل مشكلات به كارآمدترين و سريع ترين راه ممكن بوده اند. از زمان معرفي محيط محاسبات ابري به همراه بسياري از زيرساختارهاي مختلف مانند زمانبندي وظايف، تخصيص دهنده منابع، نظارت بر منابع و موارد ديگر، الگوريتم هاي مختلفي براي بهبود عملكرد واحد يا ساختار فردي مورد استفاده در محيط ابري پيشنهاد شده است. ابر يك محيط مجازي گسترده با قابليت حل هر كاري است كه توسط كاربر ارائه مي شود. بنابراين الگوريتم‌هاي جديدي با هدف بهبود فرآيند و صرف زمان كمتر براي ارزيابي فرآيند معرفي مي‌شوند. يكي از مهم‌ترين بخش‌هاي رايانش ابري، زمان‌بندي وظايف است كه وظيفه زمان‌بندي وظايف هر يك از ماشين‌هاي مجازي را بر عهده دارد، به گونه‌اي كه زمان اجراي فرآيند كمتر و بازده اجرا بالا باشد. زمان‌بندي گردش كار چالشي را در محاسبات ابري ايجاد مي‌كند به دليل كاربردهاي گسترده آن در فيزيك، نجوم، بيوانفورماتيك و مراقبت هاي بهداشتي و غيره. تخصيص منابع براي زمان‌بندي گردش كار به دليل ماهيت محاسباتي فشرده گردش كار، وابستگي متقابل وظايف، و ناهمگوني منابع ابري مشكل‌ساز است. در طول تخصيص منابع، زمان و هزينه اجرا مسائل مهمي در محيط محاسبات ابري است كه به طور بالقوه مي تواند كيفيت خدمات ارائه شده به كاربران نهايي را كاهش دهد. تكنولوژي رايانش ابري به صورت گسترده در شركت هاي تجاري مهم استفاده مي شود. زمانبندي يك مشكل مهم در رايانش ابري بوده، زيرا يك ارايه دهنده سرويس ابر دراختيار بسياري از كاربران در سيستم رايانش ابري است. بنابراين برنامه ريزي و زمانبندي، مسيله اصلي در ايجاد سيستم هاي رايانش ابري است. انواع مختلفي از الگوريتم هاي زمانبندي وظايف وجود دارد. الگوريتم هاي زمانبندي بايد وظايف را به گونه اي تنظيم كنند كه در آن تعادل بين بهبود عملكرد و كيفيت خدمات و در عين حال حفظ وظايف ها و عدالت در ميان اين وظايف باشد. در اين مقاله ما سعي بر بررسي روش هاي مختلف مورد استفاده در مقالات زمانبندي در محيط رايانش ابري را داريم.