برنامه ريزي شبكه ي توزيع با قيد افزايش تاب آوري

Distribution network planning with increasing resilience

سيستم قدرت معمولاً به صورتي طراحي مي‌شود كه در برابر خروج‌هاي مورد انتظار در شبكه، كه داراي تعداد تكرار بالا و تاثير كم هستند، داراي قابليت‌اطمينان لازم باشد. در مقابل، حوادث شديدي كه در اثر شرايط آب و هوايي و يا ساير بلاياي طبيعي رخ مي‌دهند داراي احتمال وقوع اندك هستند اما مي‌توانند تاثير زياد داشته باشند. با توجه به نياز به سيستم قدرت به عنوان يكي از بااهميت‌ترين زيرساخت‌ها در سراسر جهان، بايد اين سيستم‌ها به سرعت توانايي تاب آوري در برابر چنين حوادثي را پيدا كنند. از سوي ديگر، يكي از وظايف اصلي شركت‌هاي توزيع، برنامه ريزي توسعه ي شبكه توزيع به منظور پاسخگويي به رشد سريع تقاضاي بار است. برنامه ريزي توسعه ي شبكه توزيع به صورت سنتي با درنظر گرفتن موارد مختلف از جمله: تقويت خطوط و پست‌هاي موجود و يا احداث خطوط و پست‌هاي جديد و.... در صورتي كه منجر به پرداخت كمترين هزينه ي توسعه شود و با رعايت قيود فني و بهره برداري انجام مي‌شود. در اين پايان‌نامه علاوه بر موارد فوق، راهكارهاي افزايش تاب آوري نيز در نظر گرفته شده است و براي بررسي تاثير اين روش‌ها از اجراي زيرمسئله ي بهره برداري با مدل‌سازي وقوع حوادث طبيعي استفاده مي‌شود. حل اين مسئله ي برنامه ريزي با استفاده از الگوريتم ژنتيك انجام مي‌شود و به منظور نشان دادن عملكرد اين روش، شبكه هاي توزيع 33 باسه IEEE و 54 باسه براي انجام تست مورد استفاده قرار گرفته است.