بررسي چالش هاي اجتماعي رشد شهر نشيني در ايران

Examining the social challenges of urbanization growth in Iran

شهرنشيني و مهاجرت داخلي به‌عنوان يكي از مهم‌ترين عوامل تعيين‌كننده رشد و پويائي جمعيت در جمهوري اسلامي ايران شناخته‌شده‌اند. كه در حال حاضر سياست يكپارچه و هماهنگي در رابطه با شهرنشيني ندارد. شهرداري‌ها و فرمانداري‌ها در سطح شهرستان‌ها، در دهه‌هاي اخير سياست‌ها و برنامه‌هاي منطقه‌اي تدوين نموده‌اند و در اين رابطه فقط سياست‌هاي پراكنده‌اي همچون برنامه توسعه روستايي، برنامه جابجايي و انتقال پايتخت و برنامه‌هاي توسعه كشاورزي هستند كه بر موضوعاتي از اين دست تأثير مي‌گذارند با توجه به ماهيت و دامنه‌ي موضوع موردمطالعه روش تحقيق در اين مطالعه روش تحقيق اسنادي، مبتني بر مطالعات كتابخانه‌اي و استفاده از استدلال است و سعي شده با استفاده از منابع معتبر داخلي اين مسئله مورد واكاوي علمي قرار گيرد. مسائلي همچون رشد مهاجرت، حاشيه‌نشيني و اسكان غيررسمي، بي‌هويتي شهري و ....... وجود دارد كه بايد موردتوجه سياست‌گذاران كلان كشور و مديران شهري قرار گيرد و براي اين امر بايد برنامه‌هاي بلندمدت و كوتاه‌مدتي را توأم با آمايش سرزمين در نظر گرفته شود تا به حل مسئله عمده امروز شهرهاي كشور يعني مهاجرت قدري سامان بخشد و به دنبال آن شاهد كاهش معضلات اجتماعي رشد شهرنشيني گردد. در انتها نيز راهكارهاي با چشم‌انداز كوتاه‌مدت و بلندمدت در جهت كاهش معضلات مهاجرت و ضعف سرمايه اجتماعي ارائه‌شده است.