مولفه هاي تاب آوري شهري در برابر مخاطرات طبيعي مطالعه موردي شهر شيراز

The components of urban resilience against natural hazards, a case study of Shiraz city

از آنجايي كه شاخص هاي ارائه شده در ابعاد تاب آوري بايد به صورت همه جانبه در مطالعات مربوط به تاب آوري مدنظر قرار گيرد تا پوشاننده ي مساله باشند. اما تا به امروز مجموعه يكپارچه و يكدستي از شاخص هاي تبين شده و يا چارچوب هايي مشخص براي كمي سازي تاب آوري خطرات وجود ندارد. با وجود اين اجماعي در جامعه پژوهشي وجود دارد كه تاب آوري را مجموعه اي چندوجهي شامل عناصر اجتماعي، اقتصادي، نهادي، زيرساختي، اكولوژيكي و جامعه محور در نظر ميگيرند. شهر شيراز از يك طرف به عنوان يكي از بزرگترين شهرهاي ايران و با اهميت بودن از اين لحاظ كه پايگاه هاي نظامي زياد و مهمي در آن استقرار دارند؛ و از طرف ديگر با واقع شدن بر روي گسل هايي كه در اين حوزه قرارگرفته، احتمال بارش هاي سنگين، وقوع سيل و وزش بادهاي تند وجود دارد از اينرو اين شهر از گرفتار شدن در بلاياي طبيعي در امان نخواهد بود از اين رو هدف اصلي اين پژوهش بررسي مولفه هاي تاب آوري شهري در برابر مخاطرات طبيعي مي باشد. به اين منظور با استفاده از روش توصيفي و تحليلي و مطالعات اسنادي و كتابخانه ايي مؤلفه هاي مطرح در تاب آوري شهر شيراز استخراج و سپس مؤلفه هاي استخراج شده را در بعد اقتصادي، اجتماعي، كالبدي دسته بندي كرده و در نهايت مؤلفه هاي نهايي براساس امكان پذيري، عمليات سازي و همچنين دسترسي به داده ها و از سوي ديگر اقتضاي جامعه مطالعه شده، شاخص هايي از همه ابعاد انتخاب شده است. و در نهايت پيشنهاد گرديد تدوين برنامه اي جامع در جهت آموزش سازمان ها و نهادهاي شهري در واكنش به حوادث طبيعي و غيرطبيعي تهيه نقشه نقاط آسيب پذير از حيث تاب آوري شهري و... مطرح گرديد.