ارزيابي سياسگذاري وضعيت شاخص هاي مسكن در ايران (مورد مطالعه: شهرستان رشت)

Political evaluation of the status of housing indicators in Iran (Study case: Rasht city)

امروزه مسكن به يكي از چالشهاي زندگي شهري تبديل شده است و كشورهاي مختلف نيز به دنبال حل اين مسئله، سياستهاي مختلفي را ارائه كرده اند هرچند كه مي توان گفت انگيزه واقعي اقدام دولتها در بخش مسكن بيشتر مربوط به حفظ نظم سياسي و اقتصادي جامعه است، بر اين اساس هدف از پژوهش حاضر ارزيابي سياسگذاري وضعيت شاخص هاي مسكن در ايران مي باشد. روش پژوهش حاضر از نوع توصيفي مي باشد. همچنين با توجه به هدف اصلي پژوهش، اين پژوهش توصيفي از نوع همبستگي به شمار ميآيد. از لحاظ شيوه گردآوري داده ها، رويكرد پيمايشي بر پژوهش حاكم است. جامعه آماري پژوهش حاضر مديران، معاونين و كاركنان مسكن و تعاوني شهرستان رشت بودندكه در طي يك ماه به پرسشنامه اي درحوزه (فضاي كالبدي- فضايي، اقتصادي، اجتماعي، زيست محيطي و سياسي- قانوني)، پاسخگو بودند. از آنجا كه به لحاظ هدف، اين پژوهش بر آن است كه با بررسي دقيق متغيرهاي پژوهش به ميانگين شاخص هاي مربوطه نائل آيد. براي تحليل داده هاي به دست آمده از روش آزمون تي استفاده شد. اين تحليل با استفاده از نرم افزار آماري spss نسخه 26 انجام گرفت. يافته ها نشان داد شاخص كالبدي و فضايي، شاخص اقتصادي و شاخص سياسي- قانوني بيشترين اثر را در سياسگذاري مسكن در ايران را داراست. مي توان نتيجه گرفت تكانه هاي شديد اقتصادي همراه با شيوع پاندميك كرونا در چند سال اخير بافت اجتماعي و ساخت جمعيتي، نقاط مختلف كشور را دستخوش تغييراتي كرده كه شايد اين تحولات در شهرهاي بزرگ و حاشيه هاي آن،بيشترازساير نقاط كشور به چشم بيايد واقعيت اين است كه با افزايش تورم و رشد شكاف طبقاتي،توان خريدمسكن براي مردم كاهش يافته است و بررسي شاخص هاي سياستگذاري مطلوب مي تواند كمكي در راستاي بهبود روند خريد مسكن براي مردم باشد.