مدلسازي مكاني و اولويت بندي مناطق مستعد ايستگاه آتش نشاني با استفاده از مدل تحليل سلسله مراتبي و فازي در سيستم اطلاعات جغرافيايي (GIS) (مطالعه موردي، بخش مركزي شهر ايوان)

modelsazemakane

ايستگاه هاي آتش نشاني به عنوان مكاني جهت استقرار و انتظار خودروهاي آتش نشاني، ازجمله مراكز مهم و حياتي خدمات رساني در شهرها هستند كه نقش مهمي در تامين ايمني و آسايش شهروندان و توسعه اقتصادي شهرها ايفا مي نمايند. ازاين رو هدف پژوهش حاضر شناسايي مكانهاي مناسب و داراي اولويت براي احداث ايستگاه هاي آتش نشاني جديد در شهر ايوان واقع در استان ايلام است. پژوهش حاضر توصيفي – تحليلي است و اطلاعات موردنياز در اين پژوهش از طريق منابع كتابخانه اي، مشاهدات ميداني و نقشه هاي كاربري شهر ايوان به دست آمده است. تحليل داده ها با استفاده از نرم افزار ArcGis10.6 و نرم افزار الحاقي فرايند تحليل سلسله مراتبي Expert choice صورت گرفته است. معيارهاي موثر در چهارگروه، معيار تراكم جمعيت، دسترسي، همجواري كاربري هاي سازگار و ناسازگار طبقه بندي شدند. به منظور وزن دهي معيارها از روش تحليل سلسله مراتبي AHP، استفاده شد و با استفاده از سامانه اطلاعات جغرافيايي ArcGIS و امكانات Spatial Analyst ، نقشه هاي فاصله و فازي آنها تهيه شد با بكارگيري عملگر گاماي0/7 فازي، معيارهاي وزن دهي شده با هم تلفيق و تعداد 5 سايت پيشنهادي مناسب در نزديكي راه اصلي و مناطق پرتراكم براي استقرار ايستگاه هاي آتش نشاني مشخص شدند. همينطور نتايج پژوهش نشان داد تنها ايستگاه آتش نشاني موجود در شهر ايوان به صورت مناسب توزيع نشده كه اين موضوع مي تواند نقش موثري در امدادرساني و حضور به موقع در محل حادثه داشته باشد.