احياء ساحل رودخانه گامي مؤثر در افزايش پتانسيل مناطق در جذب گردشگر

Restoring the riverbank is a practical way to boost a region s ability to draw tourists

انسان همواره و از ابتداي خلقت سعي در برقراري ارتباط با طبيعت داشته است. رودخانه‌ها همواره از بنيادي‌ترين عوامل شكل‌گيري جوامع انساني و شهرها بوده‌اند، و قديمي‌ترين سكونت‌گاه‌هاي بشري همواره در بستر رودخانه‌ها شكل گرفته‌اند. در عصر حاضر گردشگري به عنوان يك مقوله‌ي مهم در عرصه‌ي بين‌المللي ظاهر گرديده است. بسياري از تحليل‌گران اقتصادي بر اين باورند كه صنعت گردشگري با ايجاد 100 ميليون شغل مستقيم، پس از صنايع نفت و خودروسازي در رديف سوم صنايع مهم جهان قرار گرفته است و حتي انتظار مي‌رود با افزايش حجم مسافرت‌ها و رونق گردشگري در كشورهاي مختلف، در سال‌هاي آينده بر اهميت اين صنعت بيش از پيش افزوده شود[1] . با توجه به افزايش گردشگري و الزام فراهم نمودن امكانات رفاهي آنان، به‌خصوص در نواحي ساحلي كه از جمله نواحي مورد علاقه و توجه گردشگران مي‌باشد، ما شاهد آشفتگي محيط‌زيست ساحلي مي‌باشيم. پس لازم است كه با ارائه دستورالعمل‌هاي علمي كه بعد از بررسي‌هاي زيست‌محيطي انجام گرفته، رابطه انسان با محيط و خاصه محيط ساحلي به صورت قانون‌مند برآيد و از نابودي مواهب خدادادي جلوگيري به عمل آيد. كناره‌ي رودخانه و سد امكان بسيار مناسبي براي ايجاد كمپ و ماهي‌گيري را فراهم مي‌كند. نبود زيرساخت‌ها و امكانات رفاهي كافي و استفاده نامناسب گردشگر از محيط نيز، موجب از بين رفتن تعادل بين تقاضاي گردشگر و توان زيست‌بومي شده و طبيعت بكر منطقه را هر روز جدي‌تر از قبل با خطر آسيب و از بين رفتن رو‌به‌رو مي‌كند[2]. بنابراين لازم است نيازهاي گردشگران درك و شناخته شده و برنامه‌ريزي، طراحي و مديريت مناسب در منظر جداره‌ي ساحلي لحاظ شود. از اين‌رو در اين پژوهش سعي مي‌شود با بررسي تأثيرات مثبت و منفي گردشگري بر محيط طبيعي و سپس سنجش ميزان بردباري سايت و با در نظر گرفتن نيازهاي كاربران به ارائه‌ي راهكارهاي طراحي فضاهاي گردشگري بپردازد، تا به خلق مكاني كه در عين حفظ محيط طبيعي موجود، بهبود اكوسيستم و كنترل كيفيت آب و منظر با روش‌هاي طبيعي و ميزان حضور مخاطبان در طبيعت را افزايش داده و علاوه بر بعد تفريحي داراي جنبه‌هاي آموزشي و فرهنگي باشد و به توسعه‌ي اقتصادي و خدماتي در محيط‌هاي زندگي اطراف نيز منجر شود[2].