ارزيابي وضعيت كيفيت زندگي پياده در ارتباط با برنامه موجود حمل و نقل شهري، نمونه مطالعه شهر شيراز

Assessing the quality of pedestrian life in relation to the existing urban transportation program. Case study of Shiraz city

شهر شيراز به عنوان مركز پنجمين منطقه گردشگري كشور تقريباً از يكصد و بيست و چهار جاذبه تاريخي- فرهنگي، بالغ بر هجده جاذبه طبيعي و هشت جاذبه تاريخي طبيعي و تعداد زيادي جاذبه هاي انسان ساخت با پتانسيل تفريحي، استراحتگاهي، ورزشي، علمي، صنعتي، درماني و... برخوردار است. شهر شيراز در عرصه ملي نيز يكي از پنج شهر بزرگ فرهنگي - تاريخي محسوب ميشود و جايگاه ارزنده اي در برنامه ملي توسعه گردشگري دارد. شهر شيراز بزرگترين كانون خدمات استان و منطقه جنوبي كشور است كه از حيث خدمات آموزشي، آموزش عالي، بيمارستاني - درماني، فرهنگي، جشنواره ها، ورزشي، ارتباطات و اطلاع رساني، جاذبه هاي ايلات و عشاير، هنرها و صنايع دستي، ويژگيهاي مردم شناسي و آداب و رسوم و فرهنگ گردشگري و نيز از حيث تمركز خدمات گردشگري نقش برجسته و بارزي دارد. زندگي راهبردي يك پروژه كل نگر است كه اجزا سازنده شهر در آن نقش كمرنگي دارد. در اين رويكرد، عرصه هاي پياده براي شهر حامل معنا هستند كه ميبايست به صورت سيستمي با هم مرتبط باشند. بنابراين مؤلفه هاي كالبدي همچون ترافيك، عرض معبر، تعداد تقاطع، تراكم و ... نميتواند به تنهايي در انتخاب عرصه ها مؤثر باشد؛ بلكه تجميع لايه هاي خاطرهاي، تاريخي، ذهني، اقتصادي، اجتماعي، فرهنگي و كالبدي است كه شاخص هاي انتخاب عرصه هاي زندگي پياده در شهر است. همچنين ممكن است ارزش يكي از اين لايه ها به حدي باشد كه سايرين را تحت تأثير قرار داده و با اختلاف چشمگيري معيار انتخاب عرصه زندگي پياده شود.