بررسي حقوق شهروندان در رابطه با تملك اراضي شهري در طرح هاي توسعه ي شهري با در نظر گيري عدالت اجتماعي

Examining the rights of citizens in relation to the acquisition of urban land in urban development plans, considering social justice

با توجه به افزايش جمعيت شهرها عمران و آباداني هرچه بيشتر محيط هاي شهري، چاره‌اي جز وسعت شاهراه‌ها و زيرساخت‌هاي عمراني نيست اما مشكلات و اختلافات بسياري براي توسعه طرح‌هاي عمراني وجود دارد كه مهم‌ترين مشكل، تعيين تكليف وضعيت حقوقي زمين‌هايي است كه در محدوده اين طرح‌ها قرار دارند. بدست آوردن و تملك اراضي از موضوعات بسيارمهم و كاربردي در حقوق ايران وحوزه حقوق اراضي است. چرا كه امروزه دولت، موسسات و شركت هاي وابسته آن در صدد تملك اراضي برآمده اند و فعاليت خود را در اين حوزه متمركز كرده اند. به دليل پيچيدگي هاي حقوق اراضي و جديد بودن اين موضوع كمتر مورد بحث جدي حقوقدانان قرار گرفته است وكمتركاري در اين موضوع انجام شده است. آمار زياد پرونده هاي تملك اراضي و اختلافات مطرح در اين زمينه آن قدر زياد است كه نياز است مورد توجه بيشتري از سمت حقوقدانان قرار بگيرد و احكام حقوقي مربوط به آن روشن شود. تملك اراضي شهري با رويكرد عدالت اجتماعي يكي از موضوعاتي است كه در بسياري از طرح هاي توسعه شهري مورد بي توجهي قرار گرفته است. اين پژوهش به بررسي حقوق مالكيت زمين و تحليل برخي از قواعد مهم مرتبط با مالكيت زمين در ديدگاه هاي مختلف غربي و اسلام پرداخته و پيشنهاداتي جهت افزايش عدالت اجتماعي در تحقق حقوق مالكيت شهري ارائه ميدهد. در پژوهش حاضر با توجه به ماهيت موضوع عمدتا از روش توصيفي- تحليلي استفاده شده است. از جمله مشكلات سلب مالكيت اراضي در طرح هاي توسعه شهري ميتوان به ضعف قوانين در اثبات ميزان ضرر مالكان موجود يا قياس ضرر مالك و شهروندان و عدم تببين حقوق مالك هر قطعه زمين در رابطه با ضوابط و مقررات در نحوه استفاده و كاربري آن ملك اشاره نمود.