انرژي هاي تجديد پذير، انرژي سبز، مديريت سبز مورد مطالعه استان خراسان جنوبي

در سالهاي اخير نگراني از پايان سوخت هاي تجديد ناپذير و آلودگي هاي زيست محيطي ناشي از آنها، كشور هاي مختلف جهان را بر آن واداشته تا به دنبال منابع انرژي جايگزين براي اين سوخت‌ها باشند. منابع انرژي جايگزين بايد پايايي لازم را داشته باشند، جايگزين مناسبي براي سوخت هاي فسيلي باشند، از لحاظ تكنولوژيكي قابل دستيابي باشند و با استانداردهاي زيست محيطي حداكثر تطابق را داشته باشند. مزاياي انرژي هاي تجديدپذير و ضرورت افزايش سهم آن در سبد انرژي مصرفي جهان در سال هاي اخير برنامه و چشم انداز كشورهاي مختلف را تحت تاثير قرار داده و آنها را به تحقيقات بزرگي با هزينه هاي بالا در زمينه انرژي هاي تجديدپذير واداشته است. در اين مقاله نقش انرژي هاي تجديدپذيربه عنوان انرژي سبز در توسعه استان خراسان جنوبي مورد مطالعه قرار گرفته است. همچنين پيشينه تحقيقات انجام شده در اين زمينه ارائه شده و سپس جايگاه انرژي هاي تجديد پذير در دنيا و ايران بررسي شده است. در پايان نيز بر اساس خروجي مطالعات آمايش سرزمين استان خراسان جنوبي نقاط مستعد براي توسعه انرژيهاي تجديد پذير در استان معرفي شده اند. با شناسايي دقيق تر و بهره گيري از آنها مي‌توان از مزاياي غيرقابل انكار آنها در زمينه مديريت سبز و بهبود محيط زيست و توسعه انرژي هاي پاك و در نهايت توسعه استان خراسان جنوبي كمك گرفت.