بررسي نگرش مرگ طلبي در شعر فريدون توللي

نگاه و نگرش هر شاعر به مقوله هاي مختلف، نشان مي دهد كه ما با جهان بيني هاي متفاوتي سر وكار داريم. يكي از اين پديده هاي مرگ است. فريدون توللي از شاعران معاصر و شاعري است كه بارها در اشعار خود، مقولۀ مرگ را به عناوين گوناگون به كار برده است. نگاه و نگرش وي به اين پديده در اشعارش مشهود است اما نگرش او به مرگ، پديده اي مطلوب است كه آن را خواهان است. توللي در جاي جاي اشعارش از مرگ به عنوان يك خواسته مطلوب ياد مي كند و زندگي را زنداني مي بيند كه مرگ، رهايي از آن است. وي بارها از خداوند طلب مرگ مي كند تا بتواند از زندگي رهايي يابد. اما طلب مرگ از سوي شاعر دلايلي دارد. وي به خاطر درد و رنجهايي كه از آشنايان كشيده، مرگ را از زندگي در ميان آنها ارجح مي داند و در جاهايي نيز نرسيدن به آرزوها را بر خود سخت مي داند به همين خاطر مرگ را طلب مي كند. در واقع هر چند كه شاعر مرگ طلبي را بارها به كار برده اما در ذات خويش، ترسي را از آن در دل خود احساس مي كند كه بارها آن را بروز داده است. اين تحقيق كه با روش تحليل – توصيفي صورت گرفته، با كمك شواهد مثال از ديوان شعري وي، نگرش شاعر را به مقولۀ مرگ مورد ارزيابي قرار داده و ضمن تحليل و تفسير آنها، نگاه توللي به مرگ را براي مخاطبان شرح و تفسير كرده ايم.