بررسي هنري تكرار و توازن در شعر مجمر اصفهاني

موسيقي در متن سبب مي شود تا كلام از حالت عادي خارج شده و به سوي كلام ادبي سوق داده شود كه در اين راستا، شعر به وجود مي آيد. بنابراين لازمۀ شعر، وجود موسيقي در بافت و ساخت كلام آن است تا علاوه بر تخيل و عاطفه، شكل خاص شعر را نمايان سازد. بنابراين شعرا براي جذب مخاطبان به سروده هاي خويش، به موسيقي روي مي آورند تا اشعار خود را از حالت يكنواختي خارج سازند و رنگ و بويي آهنگين به آن دهند. يكي از انواع موسيقي، وجود صنعت هنري تكرار در كلام است. مجمر اصفهاني از شاعراني است كه به خوبي از صنعت تكرار در برقراي تكرار و توازن موسيقيايي شعر بهره برده و اشعار زيبايي را سروده است كه اين زيبايي مرهون همين تكرارهاست. استفادۀ وي از صنعت تكرار در جاي جاي ديوان اشعارش مشهود است به طوري كه از كلمه تا عبارت را شامل مي شود. در اين پژوهش كه با روش تحليلي – توصيفي صورت گرفته، ضمن شناسايي انواع تكرار در شعر مجمر اصفهاني، روشهاي كاربرد هر يك از آنها را مورد بررسي قرار داده و با استفاده از شواهد مثال، وجود انواع تكرار در ديوان مجمر اصفهاني را براي مخاطبان به اثبات رسانيده-ايم.