تحليل انديشه‌هاي عرفاني رسالۀ قدسيۀ خواجه محمد پارسا

رسالۀ قدسيه از آثار مهم خواجه محمد پارسا (متوفي822 ه.ق)است كه به دليل اشتمال بر سخنان خواجه بهاءالدين نقشبند، از اهميت ويژه‏اي برخوردار است . فرقۀ نقشبنديه با پيروي از سنت و شريعت و دوري از بدعت‏ها سعي داشتند، از انحراف دوري كنندخواجه محمد پارسا در رسالۀ قدسيه سعي نموده از سخنان خواجه بهاءالدين، شرحي مختصر همراه با استنناد به قرآن و احاديث ارائه كند. مباحث كتاب داراي تقسيم بندي خاصي نيست و بدون پيروي از الگوي خاصي در پي يكديگر آمده‏اند. در اين پژوهش سعي شده است به اين پرسش پاسخ داده شود كه در رسالۀ قدسيه بر چه مسائل عرفاني تأكيد شده است و چه مواردي از اصول طريقت نقشبنديه در متن اين اثر به چشم مي‏خورد؟ از مهمترين يافته‏هاي اين تحقيق كه به شيوه توصيفي_تحليلي انجام شده است ، مي‏توان به تأكيد نويسنده بر مهمترين اصل طريقت نقشبنديه يعني لزوم پيروي از قرآن و سنت اشاره كرد. همچنين توجه به فرمايشات شيخ و تأكيد بر كشش و كوشش به صورت توأمان و نيز تأكيد بر ترك تعلقات دنيوي و فناي صفات بشري براي رسيدن به بقاي بالله از ساير موضوعاتي است كه خواجه محمد پارسا بر آن تأكيد ورزيده است.