تاثير ميكوريزا بر محتواي رنگدانه ­هاي كلروفيل و ليكوپن گوجه فرنگي تحت تنش شوري

گوجه فرنگي يكي از محصولات مهم كشاورزي است كه توليد جهاني آن به بيش از 152 ميليون تن در سال مي رسد. در مناطق گرم و خشك كه اقليم مناسبي براي توليد آن است، شوري يك مشكل اساسي محسوب مي­شود. يكي از راهكارهاي غلبه بر تنش شوري، استفاده از كودهاي زيستي مانند قارچ ميكوريزا است. اين پژوهش با هدف بررسي تاثير قارچ ميكوريز بر محتواي رنگدانه كلروفيل و ليكوپن گوجه فرنگي تحت تنش شوري به اجرا در آمده است. آزمايش به صورت فاكتوريل با دو عامل ميكوريزا و شوري در قالب طرح پايه كامل تصادفي اجرا شد. تيمارهاي قارچي شامل دو گونه ميكوريزا همزيست G.i و G.m و شاهد بودند. تيمار شـوري در چهار سطح 2، 5/3 و 5/5 دسي زيمنس بر متر و بدون شوري (شاهد) اجرا شد. نتايج نشان داد افزايش شوري موجب كاهش محتواي رنگدانه هاي كلروفيل شد، اما تاثير مثبتي بر ميـزان ليكوپن گوجه فرنگي داشت. تيمار قارچ ميكوريزا باعث بهبود رنگدانه هاي كلروفيل و ليكوپن گوجه فرنگي شد. بهترين نتيجه در اثر برهمكنش قارچ ميكوريز G.m و شوري شاهد بدست آمد. تيمار ميكوريز اثرات منفي شوري را به طور قابل توجهي كاهش دادند.