تاثير هورمون سيتوكينين بر تحمل به خشكي و عملكرد گياهان زراعي

تنش خشكي يكي از معضلات اصلي توليد گياهان زراعي است كه سالانه باعث خسارت و ازدست رفتن بخشي از محصول كشاوزران مي‌شود. جهت جلوگيري از اين كاهش توليد از راهكارهاي مختلف به نژادي و به زراعي مي توان استفاده كرد كه يكي از راهكارهاي به زراعي استفاده از تنظيم كنندهاي رشد گياهي است. هورمون سيتوكينين از جمله هورمون‌هاي گياهي كه بسياري از فرايندهاي فيزيولوژيكي و رشد و نمو گياه را كنترل مي‌كند. محلول پاشي هورمون سيتوكينين در شرايط تنش خشكي همچنين شرايط شاهد باعث بهبود عملكرد گياه در اين شرايط شده و بخشي از خسارت ناشي از آن را جبران مي‌كند. مطالعات انجام شده بر گياهان زراعي مختلف بيانگر افزايش 1/6 تا 8/26 درصدي عملكرد دانه در شرايط كنترل است و در شرايط تنش خشكي كاربرد خارجي اين هورمون منجر به افزايش 6/3 تا 9/38 درصدي عملكرد دانه شده است. افزايش عملكرد دانه گياهان زراعي در شرايط تنش خشكي با كاربرد خارجي هورمون سيتوكينين، ناشي از افزايش هدايت روزنه‌اي و فتوسنتز، بهبود سيستم آنتي اكسيداني گياه، كاهش سرعت و تاخيري پيري گياه، افزايش دوام سطح برگ، افزايش تقسيم سلولي در دانه و بهبود قدرت مخزن و ديگر خصوصيات گياه است كه در نهايت بهبود توليد دانه را به دنبال دارد. بنابراين استفاده از هورمون سيتوكينين به عنوان يك نهاده زراعي در شرايط تنش خشكي مي تواند به بهبود توليد در اين شرايط كمك كند.