استفاده از قارچ‌هاي ميكوريزي آربسكولار براي توانمندسازي گونه‌هاي گياهي در برابر عوامل نامناسب محيطي

ميكروارگانيسم­هاي خاك بويژه قارچ­هاي ميكوريزي، مي‌توانند توان نهال‌ها را براي حضور در رويشگاه‌هاي تخريب‌يافته كه به لحاظ مواد غذايي و ويژگي‌هاي زيستي ضعيف بوده و تنش‌هاي متعددي مانند خشكي و شوري و ... آنها را تهديد مي‌كند افزايش دهد. براي ارزيابي تأثير اين قارچ‌ها بر افزايش مقاومت در برابر تنش خشكي، دو گياه سالسولا لاريسينا و تادار انتخاب شدند.از قارچ‌هاي همزيست با اين دو گياه در رويشگاه‌شان مايه تلقيح تهيه و به بذرهاي آنها تلقيح شد. نهال‌هاي به‌دست آمده تحت تنش خشكي در چهار سطح 25، 50، 75 و 100 درصد ظرفيت مزرعه‌اي قرار گرفته و ويژگي‌هاي رويشي و فيزيولوژي مختلفي از آنها اندازه‌گيري شد. نهال‌هاي ميكوريزي هر دو گونه در همه تيمارهاي تنش شرايط مناسب‌تري نسبت به شاهد داشتند. اثر عامل قارچ، عامل خشكي و عامل قارچ*تنش خشكي بر روي صفات وزن خشك ساقه، وزن خشك ريشه، غلظت فسفر گياه و مقدار كلروفيل كل گياه سالسولا معني‌دار بود. همچنين اثر قارچ*تنش خشكي برروي صفات تعداد ريشه فرعي، ارتفاع و درصد كلونيزاسيون گياه تادار معني­دار بود. تحقيقات ما در شرايط گلخانه به‌خوبي نشان داد كه نهال‌هاي تلقيح‌شده با قارچ‌هاي آربسكولار توانايي مقابله با يكي از مهم‌ترين تنش‌هاي رويشگاه‌هاي مناطق خشك و نيمه‌خشك ايران را دارا هستند.