كاربرد نانو تكنولوژي در گياه پالايي فلزات سنگين

امروزه نانوتكنولوژي جهت توليد محصولات پايدار با روش هاي مختلف مانند افزايش عملكرد محصولات زراعي، به حداقل رساندن اتلاف مواد مغذي ، كاهش انواع مختلف تنش هاي محيطي، از جمله تنش فلزات سنگين عمل مي كند. بنابراين ، پالايش فلزات سنگين از محيط هاي آلوده و كاهش اثرات زيست محيطي ناشي از آن، به نگراني جهاني براي پيشبرد توسعه پايدار تبديل شده است. پالايش زيستي به وسيله گياهان (گياه پالايي) كه يك فناوري سبز، مقرون به صرفه و سازگار با محيط زيست است، به عنوان يك روش كارامد براي پالايش خاك و آب هاي آلوده به فلزات سنگين در نظر گرفته شده است. لذا استفاده از گياهان بيش انباشت گر يك جايگزين اصلاحي مهم براي رفع اين آلودگي ها محسوب مي شود كه كارايي اين گياهان به وسيله عواملي مانند فيتوهورمون ها، نانوذرات ، بيوچارها و غيره بهبود مي يابد. نانوذرات از طريق حفاظت از گياهان در برابر استرس اكسيداتيو و افزايش فعاليت آنزيم هاي آنتي اكسيدان نقش مهمي در گياه پالايي فلزات سنگين دارند. اين سمينار به طور جامع نقش نانوذرات در كاهش تنش فلزات سنگين در گياهان و مكانيسم هاي دخيل در اين كاهش را بيان مي كند.