تاثير سطوح مختلف اوره بر قابليت هضم برون تني و فراسنجه هاي تخميري شكمبه اي بقاياي نخود فرنگي

مقدمه: بقاياي زراعي پتانسيل خوبي براي استفاده در جيره نشخواركنندگان به عنوان منابع انرژي دارند. محدوديت اصلي در استفاده از اين فراورده هاي فرعي در جيره، عدم تعادل مواد مغذي و محتوي بالاي ليگنين آن ها است. ارزش تغذيه اي بقاياي زراعي را با روش هاي مختلف عمل آوري مي توان بهبود داد. اين پژوهش به منظور بررسي تأثير عمل آوري با اوره بر قابليت هضم برون تني و فراسنجه هاي تخميري شكمبه اي بقاياي نخودفرنگي انجام گرفت. مواد و روش ها: بقاياي نخودفرنگي از مزارع شهرستان مينو دشت جمع آوري و با اوره عمل آوري شدند. بدين منظور، به ازاي هر كيلوگرم ماده خشك بقايا، 40، 60 و 80 گرم اوره در يك ليتر آب حل‌ و بر روي نمونه ها اسپري شدند. مخلوط هاي تهيه‌شده در كيسه هاي پلاستيكي دولايه فشرده‌شده و در شرايط بي هوازي نگهداري شدند. بعد از 35 روز كيسه ها باز و نمونه ها در معرض هوا قرار گرفتند. قابليت هضم برون تني نمونه ها با استفاده از روش كشت بسته تعيين شد. داده ها در قالب طرح كاملاً تصادفي و با نرم افزار SAS تجزيه شدند. نتايج و بحث: عمل آوري با اوره تأثير مثبتي بر قابليت هضم ماده خشك و قابليت هضم ماده آلي در شرايط برون تني نداشت. مقدار نيتروژن آمونياكي بين تيمارها يكسان بود، اما سطح 8 درصد اوره مقدار pH محيط كشت را كاهش داد. سطح 4 درصد اوره باعث كاهش بازده توليد گاز و افزايش توده ميكروبي و بازده آن شد. افزايش مقدار عامل تفكيك در اين تيمار مويد آن است كه سهم بيشتر ماده آلي هضم شده به توده ميكروبي توليد شده است تا اينكه تبديل به گاز شود. نتيجه گيري كلي: در مجموع عمل آوري با اوره نتوانست باعث بهبود قابليت هضم و فراسنجه هاي تخميري بقاياي نخودفرنگي در شرايط برون تني شود.