شناسايي ژن هاي هاب دخيل در پاسخ به تنش حرارتي در مرغ گوشتي

مقدمه: تنش گرمايي يك وضعيت فيزيولوژيكي است كه در آن بدن قادر به حفظ تعادل بين گرماي توليد شده و كاهش گرماي بدن نيست. دماي محيطي بالا ممكن است با تغيير در حجم آب سلول از طريق دهيدراسيون، باعث اختلال در تعادل آبي و تغييرات اسموليتيكي در سلول گردد، به طوري كه اين امر مي تواند فعاليت سلول را مختل سازد. براي كنترل تنش گرمايي علاوه بر روش هاي تغذيه اي و مديريتي، با اطلاع از ژن هاي كنترل كننده در تنش گرمايي و شناخت سازوكار كنترل ژنتيكي تنش گرمايي، مي توان آن را به طور كارآمدتري كنترل نمود. در اين زمينه با پيدا كردن ژن هاي دخيل در تنش گرمايي در ژنوم توالي يابي شده هر گونه مي‌توان تنش گرمايي را بهتر كنترل كرد. مواد و روش: با جستجو در پايگاه GEO براي تنش گرمايي در گونه Gallus gallus داده هاي ريزآرايه با شماره دسترسي GSE37400 استخراج شدند. كنترل كيفيت داده ها، نرمال سازي و آناليز تفاوت بيان توسط نرم افزار GEO2R انجام شد. ژن ها با بيان افتراقي در سطح 0.05 p-value و (LogFC -0.5 0.5 ) در نظر گرفته شدند. براي ترسيم شبكه ژني مرتبط با استرس گرمايي از پايگاه اطلاعاتي STRING و از نرم افزار Cytoscape افزونه cytoHubba استفاده شد. نتايج و بحث: ژن هاي هاب شناخته شده مرتبط با استرس گرمايي در پژوهش كنوني MCM5 ،EXO1،BUB1B ،NAT10،TK1 ،DDX17 ،FGF2 ،HDAC2 ،HDAC2 ، MAPK14 مي باشند. اين ژن ها در ترميم و تكثير، سوخت ساز چربي، رشد و فعال كردن مسيرهاي زيستي مؤثر بر استرس گرمايي دخيل هستند. بنابراين با شناسايي ژن هاي مؤثر بر استرس گرمايي به شناخت هرچه بيشتر سازوكار و تحمل به تنش گرمايي مي توان كمك كرد. نتيجه گيري كلي: با توجه به اينكه تنش گرمايي يكي از مهم ترين عوامل تاثير گذار بر عملكرد و سلامت مرغ گوشتي است. تشخيص ژن هاي مؤثر و ماژول عملكردي، مي تواند كمك قابل توجهي در شناسايي عوامل تنظيم كننده و فرآيند هاي زيستي دخيل در پاسخ به تنش گرمايي باشد و در پي آن كنترل بهتري در شرايط تنش گرمايي داشته باشيم.