اثر گروه ژنتيكي بر وزن تخم هفته‏هاي مختلف تخم‏گذاري در بلدرچين ژاپني

مقدمه: بلدرچين يك پرنده دومنظوره بوده كه براي توليد گوشت و تخم مورد استفاده قرار مي‏گيرد. در بيست سال گذشته چند گروه بلدرچين ژاپني به ايران وارد و براي توليد گوشت، تخم و جوجه يك روزه استفاده شده‏اند. دو سويه‏ي وحشي و سفيد بلدرچين ژاپني از سويه‏هاي رايج در كشور هستند. اندازه و وزن تخم بلدرچين مي‏تواند تحت تاثير عوامل مختلف نظير سن، نژاد، شرايط نگهداري، تغذيه، دما و بيماري قرار گيرد. در زمينه‏ي بررسي عوامل محيطي موثر بر صفات توليدي و توليدمثلي بلدرچين ژاپني مطالعات بسياري صورت گرفته ‏است، اما در زمينه بررسي اثر سويه و سيستم تلاقي بر ويژگي‏هاي كمي و كيفي بلدرچين ژاپني مطالعات معدودي موجود است. هدف تحقيق حاضر بررسي اثر گروه ژنتيكي بر صفت وزن تخم در هفته‏هاي مختلف تخم‏گذاري در دو سويه بلدرچين ژاپني سفيد و وحشي بود. مواد و روش‏ها: دوره پرورشي اين پژوهش با استفاده از 500 قطغه بلدرچين تخم گذار شجره دار حاصل از گروه‏هاي خالص و آميخته دو سويه بلدرچين ژاپني وحشي و سفيد انجام شد. بلدرچين‏هاي ماده در سن 5 هفتگي، به قفس‌هاي تخم‌گذاري انتقال يافتند. تخم‏هاي گذاشته شده توسط هر بلدرچين ماده تا هفته هشتم تخم‏گذاري، ثبت و وزن آن توسط ترازوي ديجيتال با حساسيت 01/0 گرم تعيين شد. از ميانگين وزن تخم در هفته‏هاي 2 تا 8 تخم‏گذاري براي تعيين اثر سيستم تلاقي و سويه بر اين صفت استفاده شد. براي مقايسه ميانگين صفات در سطوح مختلف اثرات ثابت از آزمون چند دامنه‌اي دانكن استفاده گرديد. نتايج و بحث: ميانگين وزن تخم در مطالعه حاضر، 37/12 گرم بود. وزن تخم از هفته دوم تا هشتم تخم‏گذاري روند افزايشي (از 73/11 تا 02/13 گرم) را نشان داد. گرچه اثر نوبت جوجه‏كشي بر صفت ميانگين وزن تخم در هفته‏هاي مختلف تخم‏گذاري معني‏داري نبود (05/0P )، اما ميانگين وزن تخم در نوبت‏هاي جوجه‏كشي سوم و چهارم بيشتر از نوبت‏هاي آغازين بود. اثر گروه تلاقي بر ميانگين وزن تخم در هفته‏هاي 2 تا 8 تخم‏گذاري از لحاظ آماري معني‏دار بود (05/0 P). بلدرچين‏هاي تخم‏گذار خالص وحشي ميانگين وزن تخم بيشتري را در هفته‏هاي 2 تا 8 تخم‏گذاري نسبت به گروه‏هاي آميخته و خالص سفيد نشان دادند (05/0 P). نتيجه‏گيري: در مطالعه حاضر، ميانگين وزن تخم در هفته‏هاي مختلف تخم‏گذاري در سويه وحشي خالص بيشتر از گروه‏هاي آميخته و خالص سفيد بود كه نشان مي‏دهد پرورش سويه وحشي بلدرچين ژاپني براي توليد تخم در مقايسه با سويه سفيد اقتصادي‏تر ‏مي‏باشد. علاوه بر اين در گروه‏هاي آميخته‏ي وحشي و سفيد، هتروزيس براي صفت ميانگين وزن تخم در هفته‏هاي مختلف تخم‏گذاري مشاهده نشد كه بيانگر تاثير كم ژن‏هاي غيرافزايشي در بروز اين صفت مي‏باشد. لذا به نظر مي‏رسد تلاقي بين سويه‏هاي وحشي و سفيد روش مناسبي براي بهبود صفت وزن تخم در سويه‏هاي مذكور نمي‏باشد.

Introduction: Quail is a dual-purpose bird that has been used to produce meat and egg. In the last twenty years, several groups of Japanese quails have been imported to Iran and used to product meat, eggs and day-old chicks. Wild and white strains of Japanese quail are common strains in the country. The size and weight of quail eggs can be affected by various factors such as age, breed, storage conditions, nutrition, temperature and disease. Many studies have been conducted to investigate the environmental factors affecting the productive and reproductive traits of Japanese quails, but there are few studies in the field of investigating the effect of strain and mating system on the quantitative and qualitative characteristics of Japanese quail. Therefore, the aim of current research was to investigate the effect of genetic group on egg weight trait in different weeks of laying period in two strains of white and wild Japanese quail. Material and method: The breeding period of this research was carried out using 500 pedigreed egg-laying quails obtained from pure and crossed groups of wild and white Japanese quails. At the age of 5 weeks, the female quails were transferred to the laying cages. The eggs laid by each female quail were recorded until the eighth week of laying period. Egg weights were determined by a digital scale with a sensitivity of 0.01 grams. The average weight of eggs in weeks 2 to 8 of laying period was used to determine the effect of mating group and strain on this trait. Duncan s multi-range test was used to compare the mean of traits at different levels of fixed effects. Results and discussion: The average of egg weight was estimated 12.37 grams. Egg weight showed an increasing trend (from 11.73 to 13.02 grams) from the second to the eighth week of laying period. Although the effect of hatch on the average of egg weight in different weeks of laying period was not significant (P 0.05), but the egg weight means in the third and fourth hatches were higher than the initial hatches. The effect of mating group on the average of egg weight was statistically significant in weeks 2 to 8 of laying period (P 0.05). Laying quails of pure wild group showed more average egg weights in weeks 2 to 8 of laying period compared to pure white and crossed groups (P 0.05). Conclusion: In the present study, the average of egg weight in the pure wild strain was higher than the pure white and crossed groups, which shows that the wild strain of Japanese quail is more economical for egg production compared to the white strain. Furthermore, crossed groups of wild and white strains do not show any Heterosis for the egg weight trait in different weeks of laying period, which indicates the low effect of non-additive genes in the occurrence of this trait. Therefore, it seems that crossing between wild and white strains is not a suitable method to improve the egg weight trait in the mentioned strains.