برداشتي از اوضاع سياسي و اجتماعي عصر عطار نيشابوري با مدد از اشعار ايشا

An understanding of the political and social situation of Attar Neyshabouri era with the help of his poems

عطار نيشابوري شاعري عارف است و عرفا، هستي خود را در خدمت سعادت بشري مي‌دانند. با توجه به نابه‌ساماني اوضاع اجتماعي و سياسي ايران در قرن هفتم، و اينكه اين اوضاع نابسامان با جهان آرماني موردنظر عطار فاصلة بسيار داشته است، وي در سروده‌هايش، گروه‌ها و اقشار مختلفي را كه در ايجاد و تشديد اين اوضاع آشفته نقشي داشته‌اند، مورد انتقاد و اعتراض قرار داده است.در اين مقاله نگارنده كوشيده است نقدهاي اجتماعي و سياسي موجود در مثنوي‌هاي عطار را بررسي كند. در بخشي از اين مقاله‌ نيز شيوه‌هاي نقادي عطار مورد بررسي قرار گرفته است.عطار در چهار مثنوي عرفاني‌اش (منطق‌الطير، مصيبت‌نامه، الهي‌نامه و اسرارنامه) در قالب حكايات و تمثيل‌هاي گوناگون از گروه‌ها و قشرهاي مختلفي انتقاد مي‌كند كه مهم‌ترين آنها عبارت‌اند از: صاحبان جاه و مقام، شيفتگان زر و ثروت، دنيادوستان، صوفيان ظاهرنما، رياكاران و مدعيان عشق.نقدهاي اجتماعي و سياسي عطار در بيداري جامعه نقشي اساسي داشته است. ما نيز با مطالعة اين مطالب مي‌توانيم با اوضاع اجتماعي و سياسي عصر عطار و شخصيت خود شاعر به عنوان يك منتقد بيشتر آشنا شويم.