اقتباس سينمايي يا داستان پردازي ديداري (با نگاهي كوتاه به داستان رستم و اسفنديار)

(Cinematic Adaptation or Visual Storytelling (With a Brief Look at the Story of Rostam and Esfandiar

از آغاز پيداييِ سينما تا به امروز، همچنان سخن از بده‌بستانِ دو رسانة هنري داستان و سينماست و هماره براي بيشترِ پژوهندگان كاوش و سنجش در اين زمينه، گيرا و وسوسه‌انگيز بوده است. در اين ميان، پژوهشگراني برآن‌اند ادبيات به فيلم اعتبار و ارزشي ويژه مي‌بخشد و فيلم در ادبيات جان و هوايي تازه مي‌دمد. ازآنجايي‌كه برترين آرمانِ هر اقتباسِ هنري آفرينشگري است، در اين جستار در بازنمودِ سويه‌هاي گونه‌گون در واكاوي اقتباس، بر ساختاري سنجيده با ويژگي بنياديِ نوآفريني پافشاري شده است. اين پژوهش به روش توصيفي ـ تحليلي با رويكردي تطبيقي مي‌كوشد افزون بر به‌دست دادنِ بيشترِ نگرش‌ها، براي نمونه از شاهنامه كه در زمينة دراماتيك و تصويري سرآمد است، اَبَرداستان اسفنديار را در چارچوب ساختارِ سه‌پرده‌اي فيلم‌نامه با يادكردِ ايستگاه‌هاي دراماتيك در پي‌رنگِ دروني و بيروني به‌گونه‌اي فشرده بيان كند؛ شناسايي، گزينش و چينشِ ساخت‌مايه‌هايي كه اگر در روند اقتباس سينمايي ايران با ساختاري اندام‌وار نهادينه مي‌شده، بي‌گمان برايند و كارنامة بهينه‌اي در سينماي ميهني مي‌داشته‌ايم.