« سنگ » محكي مدرن بر داستان شهريار

Stone a modern testament to the story of Shahryar

جريان داستان نويسي كوتاه مدرن از دهة شصت توسط نسل سوم نويسندگان به عرصه ي ادبيات ايران وارد شد. داستان مدرن بيشتر به جنبه هاي رواني و ذهني راوي و شخصيت ها ي داستان توجه مي نمايد، همين رويكرد باعث ورود مباحثي از قبيل هرمونتيك جديد، زبانشناسي، روانكاوي و علوم جديد ديگر در ادبيات و نقد ادبي شد. اين تغيير نگرش و ذهن گرايي كه مهمترين شاخصه ي داستانويسي مدرن است موجب تغيير در تمامي اركان داستان نويسي كلاسيك شد. همچنين استفاده از ظرفيت هاي زباني در روايتگري موجب شاعرانگي آن شد، كه با توجه به قرابت و علاقة فارسي زبانان به شعر مورد استقبال قرارگرفت. شهريار مندني پور يكي از برجسته ترين نويسندگان نسل و جريان مدرنيسم ايراني است. تسلط وي در فضا سازي و خلق موقعيت هاي ناب از ويژگي آثار مندني پور است. توجه به انسان و ارزش هاي اخلاقي از دغدغة اصلي او در داستان گويي است. از اينرو شخصيت هاي داستان هايش انسان هاي روان پريش و روشنفكران منزوي هستند. مؤلف در اين مقاله با اين فرض كه داستان «سنگ» از مجموعة هشتمين روز زمين اثر شهريار مندني پور سرشار از ويژگي هاي مدرن است، به روش توصيفي-تحليلي با بهره گيري از منابع كتابخانه اي به بررسي اين داستان بر اساس مولفه هاي مدرن مي پردازد. بررسي هاي حاصل از پژوهش نشان مي دهد كه، با توجه به نثرشعرگونه، تغيير زاوية ديد، جريان سيال ذهن و شخصيت پردازي دروني، راوي اول شخص، وجود ضد قهرمان بجاي قهرمان داستان كوتاه «سنگ» از تمامي مؤلفه هاي يك داستان كوتاه مدرن بصورت تام برخوردار است.