تحليلي بر داستان بچه مردم اثر جلال آل احمد بر پايه نقد فمينيستي

Analysis of closure and horismus in poetry of Houshang e Ebtehaj

در علم معاني قصر و حصر حكم يا صفتي است كه كسي يا چيزي را منحصر مي كند، به گونه اي كه از ديگر كس يا ديگر چيز آن حكم يا صفت نفي مي شود و به گونه هاي مختلفي چون : قصر موصوف بر صفت ، قصر صفت بر موصوف ، قصر افراد ، قصر قلب و قصر تعيين تقسيم مي شود. هوشنگ ابتهاج از شاعراني است كه يكي از ظرايف هنر بلاغي اشعار او در بهره گيري از ابزار (حصر و قصر) است، او در تبيين انديشه هاي خود ،اين هنر بلاغي را بسيار مناسب ديده و به خوبي توانسته در آثارش از اين ترفند بلاغي استفاده كند تا نه تنها تأكيد بيشتري در برجسته سازي كلام و بلكه تأثير بيشتر كلام در مخاطب داشته باشد. از آنجا كه استفاده از اين ابزار كلامي نقش مؤثري در تبيين و القاي انديشه شاعر به مخاطب را دارد، از اين رو به تبيين جايگاه اين ترفند بلاغي در اشعار پرداخته شده است تا در اين مقاله ميزان تأثير اين امكان زباني- بياني را در اشعار ابتهاج تبيين كنيم. تا به اين پرسش پاسخ دهيم كه به كار گيري شگردها بلاغي حصر و قصر در اشعار ابتهاج با چه هدف و مقصودي انجام گرفته است؟ شايان ذكر است كه اين پژوهش با استفاده از منابع كتابخانه اي و استخراج داده ها به روش توصيفي اسنادي ، تحليل شده است، نتايج به دست آمده نشان آز آن دارد هوشنگ ابتهاج به دليل كاربرد مضامين نو و ظرافت هاي شعري از منظر (حصر و قصر) پرداخته تا بتواند با استفاده از اين ابزار كلامي بر تأثير كلامش در مخاطب بيفزايد.