بررسي فرايندهاي آوايي در گويش شهرستان‏هاي شرق استان كرمان (نرماشير، فهرج و ريگان)

Study of phonetic processes in the dialect of the eastern cities of Kerman province (Narmashir, Fahraj and Rygan)

زبان و لهجه‌هاي ايراني، گنجينه‌هايي هستند كه مانند بستر رودخانه‌ها، رسوبات فرهنگي قرن‏ها تاريخ را در خود و با خود دارند. هر لايه از اين رسوبات، نشاني از يك مرحلۀ تاريخي و فرهنگي اين سرزمين است. بررسي گويش‌ها مي‌تواند بسياري از نكات مبهم زبان‌شناسي و دستور زبان را روشن سازد و نيز به غناي زبان رسمي كمك كند. موضوع اين مقاله، بررسي فرآيندهاي آوايي گويش مناطق موردنظر است، و هدف آن شناخت ويژگي‌هاي آوايي و واژگاني آن است. نگارنده سعي كرده است با بيان شاخصه‌هاي مهمِّ اين گويش، به خصوص با فارسي معيار، توصيفي در خور در ارتباط با فرآيند آوايي (ابدال، حذف، قلب و اضافه) ارائه دهد و وجوه اشتراك و افتراقِ آن را با فارسي معيار، باز نمايد. به ويژه در بحث واژگان در اين گويش، با توجه به همجواري با بلوچستان، واژه‏هايي اصيل و بكر مشاهده مي‌كنيم كه مي‌تواند جايگزيني نيك و شايسته براي واژگان دخيل غيرضرور باشد.