صور خيال و شگردهاي زباني اشعار سعيد بيابانكي (مطالعۀ موردي؛ سكتۀ مليح)

Imaginations and Linguistic Tricks of Saeed Biabanki s Poems (Case study; Malih stroke)

بررسي صور خيال، در مجموعۀ اشعار شاعران، راهي براي دريافت ترفندهاي شاعري و درنتيجه دريافت زيبايي هاي زباني، ادبي و فكري شاعران و اشعار هر دوره است. در اين پژوهش اشعار سعيد بيابانكي در مجموعۀ سكتۀ مليح ازنظر صور خيال، موردبررسي قرار گرفت. براي انجام اين پژوهش و براي دستيابي به ويژگي هاي بياني اشعار بيابانكي، نخست با توجه به ديدگاه اديبان علوم بلاغي، ويژگي هاي زباني و انواع ترفندهاي علم بيان، اعم از تشبيه، استعاره، كنايه و مجاز در مجموعۀ مذكور استخراج و موردبررسي و تحليل قرار گرفت. نتايج حاصل از بررسي انجام‌شده نشان مي دهد كه سعيد بيابانكي در اين مجموعه از انواع صور بياني استفاده كرده است و از ميان صور اصلي و چهارگانۀ علم بيان، بيشتر از همه به تشبيه توجه داشته است و در اين مورد هم از عناصر طبيعي و مذهبي براي تشبيه استفاده و از تشبيهات دور از ذهن و پيچيده خودداري كرده است. استعاره، كنايه و مجاز نيز در اشعار او به‌صورت عادي و با زبان طنز و به‌دوراز هرگونه افراط، آورده و به‌اين‌ترتيب بر زيبايي شعر خود و تأثيرگذاري آن افزوده است. اين‌گونه رفتار هنري و زيبايي آفريني به شعر او حالت عامه پسند، ساده و مردمي، بخشيده است.