ديدگاه مشترك قشيري و حافظ در سبك زندگي با رويكرد به روابط چهارگانه انسان ( ارتباط با خدا، با خود، با ديگران و با طبيعت )

Qashiri and Hafez share a common view on lifestyle with an approach to the four human relationships (relationship with God, with oneself, with others and with nature)

سبك زندگي، شيوه و روشي است كه فرد بر اساس جهان بيني كه به آن اعتقاد دارد براي خود و زندگيش بر مي گزيند و خوردن، خوابيدن، نحوه ي پوشش، مصرف و يا موارد ديگر را بر آن اساس تنظيم مي نمايد، با توجه به اين مطلب، سبك زندگي انسان موحدّ با انساني كه به خداوند متعال و جهان آخرت ايمان ندارد متفاوت است؛ قشيري و حافظ با تاثير پذيري از منبع سرشار قرآن كريم و احاديث و آشنايي با سيره ي نبوي، مبناي سبك زندگي خود را از اين سرچشمه ي حيات دريافت نموده اند، چنانكه حافظ مي گويد كه هرچه كردم همه از دولت قرآن كردم و قشيري در رساله ي خود افكار و انديشه هاي خود را در لابه لاي سخن بزرگان عارف و مشايخ بيان مي نمايد؛ در اين تحقيق، نگارنده ضمن طرح چهار سؤال برگرفته از بيت مولوي، ابتدا تفاوت ديدگاه يك فرد موحّد و غير موحّد را بيان مي نمايد و سپس با ارائه ي تعاريفي از سبك زندگي، ارتباط چهارگانه ي انسان ( ارتباط باخدا، خود، ديگران و طبيعت ) را كه با سبك زندگي مرتبط مي شود را بر اساس ديدگاه حافظ و قشيري بيان مي نمايد؛ نتيجه ي حاصل از اين تحقيق نشان مي دهد كه مشتركات فكري زيادي مربوط به ارتباط چهارگانه ي انسان، بين قشيري و حافظ وجود دارد و از نظر اين دو، به يگانگي خداوند متعال ايمان داشتن و اعتقاد به جهان آخرت و عبد بودن از موارد مهمي است كه ارتباط هاي ديگر انسان را نيز تحت الشعاع قرار مي دهد و او را در صراط مستقيم قرار مي دهد تا بتواند به تكامل واقعي خود نائل شود. واژگان كليدي: سبك زندگي، عبوديت، انسان، ارتباط، دنيا، آخرت