بررسي بازده ممانعت كننده پايه ايميدازولين بر خوردگي CO2 فولاد كربني

يكي از مشكلات اصلي در صنايع نفت و گاز، خوردگي ناشي از گاز CO2 مي باشد كه به خوردگي شيرين معروف است. استفاده از ممانعت كننده هاي خوردگي از مهم ترين روش هاي كنترل خوردگي در صنايع نفت و گاز مي باشد. در اين مقاله، به بررسي تاثير غلظت يكي از مشتقات ايميدازولين بر رفتار خوردگي CO2و مكانيزم بازدارندگي آن پرداخته شد. به اين منظور، رفتار خوردگي فولاد ساده كربني در محلول استاندارد NACE، در حضور غلظت هاي مختلف بازدارنده ايميدازولين در دماي محيط با استفاده از آزمون هاي اندازه-گيري پتانسيل مدار باز و آزمون پلاريزاسيون پتانسيودايناميك مورد مطالعه قرار گرفت. بررسي نتايج نشان داد كه ممانعت كننده ايميدازولين به وسيله ي جذب برروي سطح و مسدود كردن مكان هاي فعال خوردگي منجر به كاهش خوردگي شده و سرعت واكنش خوردگي را كاهش مي دهد. همچنين نتايج حاصل از تست هاي الكتروشيميايي نشان دادند كه در غلظت ppm 15 ممانعت كننده ايميدازولين بيشترين مقاومت به خوردگي را براي فولاد كربني دارد.