بررسي تأثير خوردگي برروي مقاومت نهايي سازه هاي فراساحل ثابت شابلوني در طي مدت زمان هاي مختلف

در اين مقاله به بررسي تأثير پديده خوردگي برروي مقاومت نهايي سازه هاي فراساحل ثابت شابلوني، كه از جمله پركاربردترين سازه ها در صنايع نفت و گاز و انرژي هاي تجديدپذير به شمار مي روند، پرداخته شده است. اثرات ناشي از خوردگي در طي مدت زمان هاي مختلف بصورت كاهش يكنواخت ضخامت اعضاي در نظر گرفته شده و از ديگر انواع خوردگي و اثرات آنها در اين مطالعه صرف نظر شده است. سازه فراساحل ثابت شابلوني مورد بررسي، متعلق به يكي از سكوهاي گاز موجود در فاز 19 پارس جنوبي مي باشد كه داراي طول عمر 25 ساله است. مقاومت نهايي سازه بوسيله تحليل بارافزون بدست آمده و براي بيان آن از نسبت مقاومت ذخيره استفاده شده است. بدين منظور، سازه مورد نظر در نرم افزار SACS، كه يكي از نرم افزارهاي پركاربرد برپايه المان محدود در اين زمينه مي باشد، مدل سازي و تحليل شده است. براساس نتايج اين مطالعه، مقاومت نهايي سازه پس از رسيدن سازه به طول عمر خود، در صورت رخ دادن فرضيات در نظرگرفته شده در زمينه خوردگي، با كاهش تقريبا 20 درصدي مواجه خواهد شد، بدين صورت كه ميزان نسبت مقاومت ذخيره سازه در ابتدا (بدون در نظر گرفتن خوردگي) برابر 7/1 بوده و پس از گذشت طول عمر سازه (25 سال)، ميزان آن در اثر خوردگي در نظر گرفته شده به عدد تقريبي 3/1 رسيده است كه اين روند نزولي، در طي سال هاي بيشتر، عمدتا ادامه خواهد داشت.

In this paper, the effect of corrosion on the ultimate strength of fixed offshore jacket structures, which are among the most widely used structures in both oil and gas and renewable energy industries, is investigated. The effects of corrosion over different periods of time have been considered as a uniform reduction in the thickness of the members and other types of corrosion and their effects have not been considered in this study. The fixed offshore jacket structure considered in this study belongs to one of the gas platforms in phase 19 of South Pars gas field, which has a lifespan of 25 years. The ultimate strength of the structure is obtained by pushover analysis and it is expressed using the reserve strength ratio. For this purpose, the structure has been modeled and analyzed in SACS software, which is one of the most widely used finite element softwares in this field. According to the results of this study, if the assumptions made about corrosion occur, the ultimate strength of the structure after it reaches its lifespan will be reduced by approximately 20%, such that the value of the reserve strength ratio of the structure is 1.7 when no corrosion is applied, but it reduces to 1.3 considering the amount of corrosion applied after the design life of the structure (i.e., 25 years). This downward trend is mainly to be continued over the following years.