بررسي تاثير افزودن ذرات PTFE بر روي رفتار خوردگي و سايش پوشش هاي نيكل اعمال شده به روش آبكاري الكتريكي

خوردگي و سايش از معضلات عمده صنعت مي باشند و يكي از راه هاي كاهش اين مشكل استفاده از پوشش هاي كامپوزيتي مي باشد. در اين پژوهش با استفاده از فرايند آبكاري الكتريكي و ذرات PTFE با غلظت هاي مختلف تا 30 گرم بر ليتر، پوشش هاي كامپوزيتي Ni-PTFE تهيه و خواص خوردگي و سايش آنها مورد بررسي قرار گرفته است. در ادامه با استفاده از تصاوير ميكروسكوپ الكتروني روبشي(SEM) و تكنيك پراش انرژي اشعه ايكس (EDX) به مطالعه مورفولوژي سطح و آناليز عنصري پوشش هاي مذكور پرداخته و در نهايت با استفاده از تكنيك هاي پتانسيل مدار باز (OCP)، طيف سنجي امپدانس الكتروشيميايي (EIS) و پلاريزاسيون تافلي، ميكرو سختي و آزمون پين روي ديسك، بررسي اثر غلظت PTFE بر روي ميزان مقاومت به خوردگي خواص تريبولوژيكي پوشش هاي كامپوزيتي حاصل در محلول NaCl %wt 5/3 انجام شد. نتايج حاصل از مطالعات SEM و EDX تشكيل نانوكامپوزيت ها را به اثبات رساندند. مطالعات الكتروشيميايي و تريبولوژيكي نيز نشان دادند كه پوشش هاي كامپوزيتي Ni-PTFE، در غلظت هاي g/L PTFE10 از لحاظ الكتروشيميايي بيشترين مقاومت به خوردگي را دارند، و با بررسي ميكروسختي پوشش ها، بيشترين ميكروسختي پوشش Ni-PTFE در غلظت بهينه ي g/L PTFE 10و كمترين ميكروسختي در غلظت 30 گرم بر ليتر حاصل گرديد، با استفاده از آزمون پين روي ديسك كمترين ضريب اصطكاك بدست امده در پوشش هاي كامپوزيتي Ni-PTFE در غلظت 10گرم برليتر حاصل شد. كه با افزايش بيش از حد اين مقادير بدليل كلوخه شدن ذرات و تجمع (آگلومره شدن) ذرات PTFE ضريب اصطكاك روند افزايشي را بخود گرفته است.