چالش‌هاي خوردگي دي‌اكسيدكربن در فرآيندهاي نفت و گاز و راهكارهاي مقابله با آن

تزريق گاز CO2 براي بهره‌برداري ثانويه مخازن نفت و گاز و ذخيره كربن (CCS) كانديداهاي مطلوبي هستند، اما مسئله خوردگي ناشي از CO2 بخصوص خوردگي موضعي مشكلات بسياري را براي تجهيزات چاه از جمله لوله‌هاي جداري و توليد هيدركربن ايجاد مي‌كند. براي به حداقل رساندن آسيب‌هاي ناشي از اين عمليات امروزه از مدل‌هاي پيش بيني جهت ارزيابي جنبه‌هاي مختلف خوردگي استفاده مي‌كنند. همچنين بررسي نحوه ايجاد واكنش خوردگي از جنبه pH و واكنش كاتدي و آندي نحوه انجام واكنش را در تحقيقات روشن‌تر مي‌كند. اقدامات بسياري جهت جلوگيري وقوع خوردگي در مخازن در حال انجام است كه در تحقيقات بسياري عدم سيمانكاري يكپارچه چاه و نبود نشتي در ديواره بعنوان علت اصلي ذكر شده است. همچنين بررسي وقوع چنين اتفاقاتي در مخازن نشان مي دهد موادي مانند FeCO3 در شرايطي از قبيل دما، فشار، pH و ديگر عوامل در ميزان خوردگي موثرند. در ادامه مقاومت لوله‌هايي مانند Cr13 يا فولاد كربن مانند X60 كه در برابر شرايط مختلفي كه خوردگي ايجاد مي‌كند مقاومت خوبي از خود نشان مي‌دهند بررسي شد. در آخر نيز مشخص شد كه نرخ خوردگي مي‌تواند به مقادير كم در مواجه طولاني مدت با استفاده از عواملي مانند بازدارنده‌ها يا مواد لاستيكي كاهش يابد. در نتيجه، خوردگي فولاد منجر به احتمال نشت CO2 مي شود. نرخ خوردگي CO2 فولاد كربني بدون بكار بردن FeCO3 محافظ، بسيار بالا (حدود 20 mm/year) و در شرايط خاص متفاوت (تقريبا 2 mm/year) است.