تبيين ارتباط سرمايه روان‌شناختي و فرسودگي شغلي با نقش واسطه‌اي رضايت شغلي در معلمان شهرستان راسك

هدف پژوهش حاضر تبيين ارتباط سرمايه روان‌شناختي و فرسودگي شغلي با نقش واسطه‌اي رضايت شغلي در معلمان شهرستان راسك است. اين تحقيق بر اساس هدف كاربردي و بر اساس شيوه گردآوري داده‌ها توصيفي و از نوع همبستگي است. جامعه آماري تحقيق حاضر را كليه معلمان شهرستان راسك تشكيل مي‌داد (953 نفر) كه تعداد 274 نفر از معلمان به‌صورت تصادفي خوشه‌اي به‌عنوان نمونه تحقيقي انتخاب شدند. از پرسشنامه رضايت شغلي ويسوكي و كرومبا (1991)، پرسشنامه فرسودگي شغلي مسلش (1981) و پرسشنامه سرمايه روانشناختي لوتانز، آوليو و اوي و نورمن (2007)‏ به ‌عنوان ابزار پژوهشي استفاده گرديد. پايايي پرسشنامه‌ها از طريق ضريب آلفاي كرونباخ به ترتيب 77/0، 79/0 و 84/0 به دست آمد. به‌منظور تحليل داده‌ها از روش آماري ميانگين و انحراف معيار، كلموگراف اسميرنف و ضريب همبستگي پيرسون و تحليل رگرسيون با استفاده از نرم‌افزار آماري SPSS و با سطح معناداري 05/0 استفاده شد. نتايج اين تحقيق نشان داد كه ارتباط معناداري بين سرمايه روان‌شناختي و فرسودگي شغلي با رضايت شغلي در معلمان شهرستان راسك وجود دارد؛ در نتيجه بايد به معلمان اجازه نظارت و كنترل بر امور محوله داده شده و از ايده‌هاي آنان استقبال به عمل آيد و پاداش‌هاي مناسبي به آن‌ها اعطاء شده و در سوابق كاريشان درج گردد تا بدين طريق حس خودباوري و خود ارزشي در آن‌ها ايجاد و به دنبال آن به‌عنوان يك فرد مولد و بهره‌ور با اثربخشي بالا براي سازمان جلوه گر شوند.