تاثير شايستگي هاي عاطفي-اجتماعي بر رفتار شهروندي با نقش تعديل گر كيفيت زندگي (مورد مطالعه مدرسان موسسات قرآني شهرستان آمل ، محمود آباد، بابل)

هدف از پژوهش حاضر، تاثير شايستگي هاي عاطفي-اجتماعي بر رفتار شهروندي با نقش تعديل گر كيفيت زندگي (مورد مطالعه مدرسان موسسات قرآني شهرستان آمل ، محمود آباد، بابل) مي باشد روش تحقيق تحقيق حاضر از نظر هدف كاربردي مي باشد و نوع پژوهش توصيفي- همبستگي كه روش مورد استفاده در آن پيمايشي مي باشد كه به شكل ميداني انجام گرفته است. جامعه آماري اين پژوهش كليه مدرسان موسسات قرآني شهرستان آمل، محمود آباد، بابل در سال 1401 به تعداد ۱۴۹۰ بود. با توجه به جدول مورگان تعداد 305 نفر از مدرسان موسسات قرآني شهرستان آمل، محمود آباد، بابل به صورت نمونه گيري تصادفي ساده انتخاب شدند يافته هاي پژوهش نشان داد كه مولفه خودآگاهي بر رفتار شهروندي با نقش تعديل گر كيفيت زندگي در مدرسان مؤسسات قرآني شهرستان آمل، محمودآباد، بابل موثر است. مولفه خودمديريتي بر رفتار شهروندي با نقش تعديل گر كيفيت زندگي در مدرسان مؤسسات قرآني شهرستان آمل، محمودآباد، بابل موثر است. مولفه آگاهي اجتماعي بر رفتار شهروندي با نقش تعديل گر كيفيت زندگي در مدرسان مؤسسات قرآني شهرستان آمل، محمودآباد، بابل موثر است. مولفه مديريت روابط بر رفتار شهروندي با نقش تعديل گر كيفيت زندگي در مدرسان مؤسسات قرآني شهرستان آمل، محمودآباد، بابل موثر است. كلمات كليدي: شايستگي هاي عاطفي-اجتماعي ، رفتار شهروندي ، نقش تعديل گر كيفيت زندگي