نقش سواد عاطفي در پيش‌بيني خودكارآمدي نوجوانان در همه‌گيري كوويد-19

كوويد-19 يكي از بيماري‌زاهايي است كه پيامدهاي منفي زيادي از جمله مشكلات تحصيلي را به دنبال داشته است. خودكارآمدي تحصيلي به عنوان يكي از متغيرهاي موثر بر عملكرد تحصيلي، يكي از مولفه‌هايي است كه تحت تاثير همه‌گيري كوويد-19 قرار گرفت. پژوهش حاضر با هدف بررسي نقش سواد عاطفي در پيش‌بيني خودكارآمدي نوجوانان در همه‌گيري كوويد-19انجام شد. اين مطالعه از نوع پژوهش‌هاي توصيفي همبستگي است كه با اهداف كاربردي انجام شد. جامعه آماري پژوهش حاضر متشكل از دانش‌آموزان دوره دوم متوسطه شهر ماهشهر در سال تحصيلي 1401-1400 بود. 178 نفر كه با استفاده از روش نمونه‌گيري خوشه‌اي به عنوان نمونه انتخاب و به ابزار‌هاي پژوهش كه شامل پرسشنامه‌هاي سواد عاطفي و خودكارآمدي تحصيلي بود، پاسخ دادند. داده‌ها با استفاده از آزمون همبستگي پيرسون و رگرسيون چندگانه و بهره‌گيري از نرم‌افزار Spss26 تحليل شد. نتايج پژوهش نشان داد كه بين سواد عاطفي و ابعاد خودآگاهي، خود‌مديريتي، آگاهي اجتماعي و مديريت روابط با خودكارآمدي تحصيلي دانش‌آموزان رابطه مثبت معناداري وجود دارد (001/0 P). نتايج تحليل رگرسيون چندگانه نيز نشان داد كه سواد عاطفي در پيش‌بيني خودكارآمدي نوجوانان در همه‌گيري كوويد-19 نقش دارد (001/0 P). اين يافته‌ها نقش سواد عاطفي در بهبود خودكارآمدي دانش‌آموزان و ضرروت توجه به آن در مدارس را نشان مي‌دهد.