رابطه بين پذيرندگي شغلي و كمال گرايي در بين مديران و معاونين مدارس ابتدايي مازندران

هدف اصلي اين تحقيق بررسي رابطه بين پذيرندگي شغلي و كمال گرايي در بين مديران و معاونين مدارس ابتدايي استان مازندران مي باشد. روش تحقيق در اين مطالعه توصيفي از نوع همبستگي مي باشد. به كمك جدول مورگان و از روش نمونه گيري تصادفي ساده 306 نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار گردآوري داده ها، شامل پرسشنامه سنجش پذيرندگي شغلي شوفلي و سالاناوا (2002) با پايايي 891/0 و همچنين پرسش نامه كمال گرايي شورت و همكاران (1995) با پايايي 901/0 مي باشد. روش تجزيه و تحليل داده ها، با استفاده از آمار توصيفي و آمار استنباطي(شامل: آزمون كولموگروف- اسميرنف، آزمون ضريب همبستگي و آزمون رگرسيون گام به گام) به كمك نرم افزار SPSS انجام شد. يافته هاي تحقيق حاكي از اين است كه بين پذيرندگي شغلي و مولفه هاي آن (شوق داشتن، جذب و وقف خود) با كمال گرايي مديران و معاونين مدارس ابتدايي استان مازندران رابطه مثبت و معناداري وجود داشت. نتايج رگرسيون گام به گام نشان داد از از 3 متغير موجود براي پذيرندگي شغلي متغير وقف خود با ضريب 226/0 داراي بيشترين تاثير بر كمال گرايي است.