رابطه الگوهاي ارتباطي خانواده و ويژگي شخصيتي هگزاكو با انگيزش تحصيلي دانش آموزان دوره اول متوسطه شهر ساري

هدف اصلي اين پژوهش «رابطه الگوهاي ارتباطي خانواده و ويژگي شخصيتي هگزاكو با انگيزش تحصيلي» بود. روش پژوهش در اين مطالعه توصيفي- همبستگي بود. جامعه آماري كليه دانش آموزان دوره اول متوسطه آموزش و پرورش ناحيه دو شهر ساري در سال تحصيلي 1401-1400 به تعداد 6537 نفر بود. تعداد نمونه بر اساس جدول كرجسي و مورگان 364 نفر به روش نمونه گيري تصادفي طبقه اي انتخاب شد. ابزار گردآوري داده ها پرسشنامه هاي استاندارد الگوهاي ارتباطي خانواده كوئرنر و فيتزپاتريك (2002)، ويژگي شخصيتي هگزاكو دي ورايز (2013) و انگيزش تحصيلي هارتر (1981) بود. داده ها با استفاده از آزمون هاي كولموگروف- اسميرنوف و ضريب همبستگي پيرسون به كمك نرم افزار SPSS تجزيه و تحليل شد. نتايج نشان داد كه بين الگوهاي ارتباطي خانواده با انگيزش تحصيلي دانش آموزان رابطه مثبت و معني داري وجود دارد. همچنين بين ويژگي شخصيتي هگزاكو با انگيزش تحصيلي دانش آموزان رابطه مثبت و معني داري وجود دارد.