نقش فن آوري اطلاعات و ارتباطات در آموزش

هدف اصلي اين مقاله شناسايي نقش فن آوري اطلاعات و ارتباطات در آموزش است. امروزه با ورود فن آوري هاي نوين در آموزش مجازي و توليد محتواي الكترونيكي و به خصوص دسترسي به اينترنت در بين جامعه فراگير در مدارس، و تاثيرپذيري آن ها از فرهنگ هاي جهاني و غيربومي، موقعيتي به وجود آمده است كه آموزش وپرورش ناگزير است تا كاركردهاي نويني را متناسب با نيازهاي زمان براي خود برگزيند. گزينش و دست يابي به كاركردهاي نو مستلزم نگاهي نو به نظام آموزش وپرورش است. در اين مقاله با استفاده از روش توصيفي و اسنادي، نقش فن-آوري اطلاعات و ارتباطات در آموزش مورد بررسي قرار گرفت نتايج نشان داد كه فن آوري اطلاعات و ارتباطات هميشه در دسترس است و از هر مكاني قابل استفاده است و مسئله زمان و صرف هزينه رفت وآمد را جهت آموزش حل كرده است. چراكه در دنياي اطلاعاتي امروز، زمان از اهميت فراواني برخوردار است و فرد بايد دركوتاه ترين زمان ممكن به كسب اطلاعات و دانش موردنيازخود بپردازد. بنابراين كاربرد فن آوري اطلاعات و ارتباطات در امر يادگيري، اين فرايند را تسهيل مي كند.