بررسي شيوع رفتارهاي پرخطر و عوامل جمعيت شناختي در بين هنرجويان ورزشكار هنرستان تربيت بدني داراب ناحيه 2 شهرستان ساري دردوران پساكرونا

پژوهش حاضر با عنوان بررسي شيوع رفتارهاي پرخطر و عوامل جمعيت شناختي در بين هنرجويان ورزشكار هنرستان تربيت بدني داراب ناحيه 2 شهرستان ساري در دوران پساكرونا،از نوع توصيفي – همبستگي بوده و جامعه آماري كليه هنرجويان هنرستان تربيت بدني مهندس داراب ناحيه 2 شهرستان ساري به تعداد 250 نفر و حجم نمونه آماري بر اساس جدول كرجسي تعداد 150 نفر(50 نفر پايه دهم ،50 نفر پايه يازدهم ،50نفر پايه دوازدهم) به روش نمونه گيري به صورت طبقه اي انتخاب شدند. ابزار گرد آوري اطلاعات مقياس خطرپذيري نوجوانان ايراني (IARS)بود. اين مقياس شامل 46 گويه با 8 دسته رفتارهاي پرخطر (رانندگي خطرناك، خشونت، سيگار كشيدن،قليان كشيدن، مصرف مواد مخدر، مصرف الكل، گرايش به جنس مخالف و روابط جنسي) است. تجزيه و تحليل داده ها در بخش يافته هاي توصيفي ، با استفاده از جداول يك بعدي به بررسي موقعيت هريك از پاسخ دهندگان پرداخته و اطلاعات مربوط به آنان (مانند سن، پايه تحصيلي وسواد والدين ... ) و در بخش يافته هاي استنباطي نيز با اسفاده ازآزمون هاي كولموگراف اسميرونف (K-S) و بررسي فرضيه هاي پژوهش از آزمون همبستگي پيرسون و آزمون tمستقل ازطريق نرم افزار SPSS- 22 انجام شده است. يافته هاي نشان داد شيوع رفتارهاي پرخطر در بين هنرجويان بيشتر از حد متوسط مي باشد وهمچنين بين شيوع رفتارهاي پرخطر و سن ، پايه تحصيلي، سواد والدين، عملكرد تحصيلي هنرجويان رابطه وجود دارد.