چگونه توانستم تدريس مجازي در پايه دوازدهم انساني دبيرستان الزهرا را در حد مطلوب بهبود بخشم؟

از اسفندماه سال98 كه ويروس منحوس كرونا مهمان ناخوانده ي كشورمان شد،سبك زندگي ما انسان ها به طور ناگهاني تغيير كرد كه اين تغيير در بحث آموزش هم بسيار مشهود بود. همه‌گيري كرونا ويروس، فعاليت بسياري از مدارس در 188 كشور جهان را متوقف كرده و بر اساس گزارش يونسكو، بيش از يك و نيم ميليارد دانش‌آموز (بيش از 91 درصد از دانش‌آموزان جهان) تحت تأثير همه‌گيري كرونا ويروس قرار گرفته‌اند و سيستم آموزشي آن‌ها نيز دچار تغييرات جدي شده است. طبق شواهدي كه از كلاس در گروه شاد و دو جلسه از حضور در مدرسه در كارورزي1 ثبت كرده ام، مشكل اساسي در اين كلاس: كاهش كيفيت تدريس و يادگيري به دليل مجازي شدن كلاس ها ، تدريس يكنواخت دبيران در شاد بود و دانش آموزان تدريس در شاد را جدي نمي گيرند. مشاهده چنين مشكلي تصميم به تحقيق و جست وجوي راه حل براي بهبود مسئله در قالب كنش پژوهي گرفتم. زيرا من نيز به هر حال با آموزش مجازي سر و كار خواهم داشت؛ چرا كه عصر عصرِ ارتباطات و مراودات مجازيست.